Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Κανένα εργοστάσιο μην κλείσει - Καμιά απόλυση - Δουλειά για όλους
ΓΙΑΤΙ  ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ?
Γιατί να κλείνει ένα εργοστάσιο σαν του Κατσέλη-Αλατίνη? Μήπως δεν υπάρχει αλεύρι και μηχανές να δουλέψουν? Μήπως το ψωμί δεν είναι πια χρήσιμο στον κόσμο? Γιατί κλείνει η ΑΓΕΤ? Μήπως έχουμε αρκετά σπίτια, σχολεία και νοσοκομεία και δεν χρειαζόμαστε άλλα? Γιατί κλείνουν τα ναυπηγεία? Μήπως δεν έχουμε ανάγκη από καράβια που να πηγαίνουν φτηνά και με ασφάλεια στα νησιά? Ποιος παραλογισμός επιβάλλει δεκάδες χιλιάδες οικογένειες να αγωνιούν  για την επιβίωση, να μένουν χωρίς ψωμί,  την ώρα που η κοινωνία έχει τεράστιες ανάγκες που δεν καλύπτονται..
Όλα αυτά  τα παράλογα και καταστροφικά για την εργατική τάξη και τον λαό συμβαίνουν  γιατί στην σημερινή κοινωνία το κέρδος μιας χούφτας βιομήχανων και τραπεζιτών είναι πάνω από τις ζωές και την επιβίωση εκατομμυρίων εργαζόμενων.. Το ποσοστό κέρδους αποφασίζει για όλα! Άσχετα αν πετιέται κόσμος στον δρόμο, αν  κάτι το χρειάζεται η κοινωνία ή όχι.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,  Η ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΙ Η ΕΕ ΟΠΛΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
Η δικομματική πλέον κυβέρνηση και οι καναλάρχες φίλοι της , μας λένε 3 χρόνια τώρα ότι:
  • καταργούν τα εργατικά δικαιώματα, για να δυναμώσει η «ανταγωνιστικότητα» και «να σωθούν οι θέσεις εργασίας».  Και σαν αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής βλέπουμε το ένα  μετά το άλλο  τα εργοστάσια  να κλείνουν, η ανεργία να καλπάζει, η νέα γενιά να καταστρέφεται..
  • μας λένε η «ΕΕ μας βοηθάει να ξεπεράσουμε την κρίση». Όμως η ΕΕ μαζί με τον ΔΝΤ βυθίζουν τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση, επιβάλλουν στο όνομα του χρέους το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, κλείνουν τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, διαλύουν την μικρομεσαία αγροτιά.
  •  μας λένε τα μνημόνια και οι «δανειακές συμβάσεις» είναι  αναγκαία για να «δυναμώσουν» οι τράπεζες και να πέσουν λεφτά στην «πραγματική οικονομία». Και τώρα ο «Κατσέλης» κλείνει γιατί «δεν δίνουν ρευστότητα οι τράπεζες» όταν ο Δαυίδ είναι στο ΔΣ της Eurobank και οι τραπεζίτες έχουν ρουφήξει 250 δις € από τα μνημονιακά δάνεια!!

Ο πραγματικός στόχος της  πολιτικής της τρόικα ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου  είναι να ανέβει η κερδοφορία: των βιομήχανων που θάχουν εργάτες φτηνούς χωρίς δικαιώματα. Των τραπεζιτών που ξεπλένουν τις φούσκες τους . Των τοκογλύφων που κάνουν τα άχρηστα «χαρτιά τους» υπερκέρδη. Έτσι προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση τους, την κρίση του καπιταλισμού
 ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ /  ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ / ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ.
Υπάρχει λύση για τις εταιρείες που κλείνουν.   Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση όλων των εταιρειών που τις εγκαταλείπουν οι ιδιοκτήτες τους  και επαναλειτουργία τους με κρατική ιδιοκτησία, κάτω από εργατικό και λαϊκό έλεγχο!
Δεν μπορεί η «προστασία της ιδιοκτησίας» να είναι πάνω από την προστασία της ζωής των εργαζόμενων. Δεν μπορεί το συμφέρον μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας να είναι πάνω από τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας.
Τώρα χρειάζεται ένα μεγάλο μέτωπο από τα κάτω όλων των εργατών. Πρώτα από όλα των εταιρειών που κλείνουν, αλλά και των απλήρωτων, όσων δεν έχουν ΣΣΕ, όσων δεν έχουν δουλειά. Μαζί με τους συναδέλφους μας στον δημόσιο τομέα. Οι χιλιάδες  απολύσεις εκεί στερούν  από σχολεία και νοσοκομεία εμάς.
Να ανατρέψουμε την βάρβαρη αυτή ταξική πολιτική και την κυβέρνηση που την εφαρμόζει. Να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο στην κοινωνία χωρίς μνημόνια και χρέος, έξω από το  ευρώ και την ΕΕ, μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση.
Άμεση απελευθέρωση του απεργού πείνας Κώστα Σακκά!
Ο αναρχικός Κώστας Σακκάς συνελήφθη πριν 30 μήνες με την κατηγορία της συμμετοχής στην οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». Παραμένει προφυλακισμένος επί δυόμιση χρόνια, χωρίς να έχει γίνει δίκη, κόντρα σε κάθε νόμο, καθώς το μέγιστο όριο προφυλάκισης για την ίδια υπόθεση είναι οι 18 μήνες. Χθες, μάλιστα, το Συμβούλιο Εφετών απέρριψε τις «αντιρρήσεις» που είχε προβάλει ο κρατούμενος, επικυρώνοντας την απόφαση να παραταθεί η κράτησή του στους 36 μήνες, πέρα δηλαδή και από το όριο των 30 μηνών που θέτει το ίδιο το Σύνταγμα για διαδοχικές προφυλακίσεις για διαφορετικές υποθέσεις!
Ο Κώστας Σακκάς βρίσκεται στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, διανύοντας σήμερα την 23η μέρα απεργίας πείνας με αίτημα την άμεση αποφυλάκισή του, και είναι πλέον εμφανείς οι επιπτώσεις στην υγεία του, με κίνδυνο μόνιμων βλαβών. Είναι προφανές ότι τα κίνητρα της αδικαιολόγητης και παράνομης κράτησής του είναι πολιτικά και έχουν στόχο να εκφοβίσουν όλους όσους αντιστέκονται, όλους όσους έχουν ιδέες που έρχονται σε αντίθεση με το αστικό κράτος. Ο αντιδημοκρατικός κατήφορος της κυβέρνησης δείχνει ότι δεν θα σταματήσουν πουθενά για να επιβάλουν τις μνημονιακές πολιτικές της εξαθλίωσης, των απολύσεων και του ξεπουλήματος των πάντων, στόχοι που μόνο με αυταρχισμό και πλήρη κατάρρευση ακόμα και των στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων μπορούν να επιτευχθούν. Μόνο το οργανωμένο λαϊκό και εργατικό κίνημα μπορεί να τους σταματήσει - και έτσι θα γίνει!
Άμεση αποφυλάκιση του απεργού πείνας Κώστα Σακκά! Καμία ανοχή στη μνημονιακή χούντα! Αλληλεγγύη και αντίσταση μέχρι την ανατροπή!

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Κυβέρνηση "κοινωνικού πολέμου"
H «νέα κυβέρνηση» μειοψηφίας στον λαό, κυβέρνηση βαθιά αντιδραστική και φθαρμένη, συγκροτήθηκε με αποκλειστικό σκοπό να περάσει τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου το αμέσως ερχόμενο διάστημα. Να κόψει μισθούς και συντάξεις, να αυξήσει τα χαράτσια, να βουτήξει σπίτια και καταθέσεις, να κλείσει σχολειά και νοσοκομεία! Είναι μια κυβέρνηση πολέμου απέναντι στους εργαζόμενους.
 
Τα περί «κυβέρνησης τετραετίας» του Σαμαρά ηχούν σαν ανέκδοτο. Η εργατική-λαϊκή αντεπίθεση απέναντι στην βάρβαρη πολιτική ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου ξεκίνησε με την ΕΡΤ. Η κυβέρνηση είναι συνολικά πιο αδύνατη.
 
Ο κάθε Άδωνις και ο κάθε Μητσοτάκης, ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος θα βρουν απέναντί τους ένα όλο και πιο αποφασισμένο κίνημα με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης, το ξήλωμα όλων των μνημονιακών νόμων, το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου έξω από μνημόνια, ευρώ, ΕΕ, σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Για να γίνει το ρήγμα που άνοιξε δρόμος ανατροπής

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Ανακοίνωση – καταγγελία: Οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο κόσμος του κινήματος δεν τρομοκρατούνται από τις επιθέσεις κράτους- παρακράτους.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταδικάζει και καταγγέλλει τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκαν αγωνιστές και αγωνίστριες από γνωστή ομάδα παρακρατικών τραμπούκων.
Συγκεκριμένα, το βράδυ του Σάββατου 22/6, στον πανεπιστημιακό χώρο της Ιατρικής Σχολής, γνωστή ομάδα τραμπούκων των Εξαρχείων επιτέθηκε σε πάρτι οικονομικής ενίσχυσης που διοργάνωνε η Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ) – οργάνωση που συμμετέχει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στα ΕΑΑΚ. Αφού πρώτα αποπειράθηκαν να κλέψουν τις εισπράξεις του ταμείου, επέστρεψαν 30 άτομα κουβαλώντας πέτρες, ξύλα και σπασμένα γυαλιά. Έκαναν επίθεση εναντίον όσων αποχωρούσαν από το πάρτυ, μετέτρεψαν το χώρο της σχολής σε πεδίο μάχης, ενώ δεν δίστασαν να ορμήσουν και να ξυλοκοπήσουν ακόμη και φοιτητές που βρίσκονταν στο χώρο του αναγνωστηρίου. Αποτέλεσμα της επιδρομής τους ήταν να τραυματιστούν και να καταλήξουν στο νοσοκομείο 7 αγωνιστές.
Η θρασύδειλη επίθεση σε εκδήλωση μιας πολιτικής οργάνωσης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν είναι απλώς μια πράξη «τζάμπα μαγκιάς». Είναι μια ακραία αντιδραστική και φασιστική πρακτική, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον τρόπο με τον οποίο παρακρατικές ομάδες χτυπούν κομμάτια του κινήματος και αγωνιστές της αριστεράς
.
Η εν λόγω ομάδα τραμπούκων δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Αυτοπροσδιοριζόμενη ως κομμάτι του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χώρου, τα τελευταία χρόνια έχει επιτεθεί σε πλήθος συντρόφων  και οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε άλλες πολιτικές νεολαίες της αριστεράς, σε κινηματικές πρωτοβουλίες, νεολαιίστικα στέκια., αριστερές φοιτητικές παρατάξεις, διαδικασίες φοιτητικών συλλόγων, ακόμα και ενάντια πανεπιστημιακών σχολών υπό κατάληψη.
Η αλήτικη και παρακρατική αυτή ομάδα δεν διακατέχεται από καμία επαναστατική ιδεολογία, δεν συγγενεύει με κανέναν αγωνιζόμενο χώρο, δεν έχει τίποτα να προσφέρει στο λαό και το κίνημα, και συντονίζεται με τις πρακτικές της ακροδεξιάς ενάντια στην Αριστερά και το κίνημα. Πρακτικές βίας που στρέφονται εναντίων χώρων της Αριστεράς, τη στιγμή που το κράτος απειλεί με εισβολή στην κατειλημμένη ΕΡΤ είναι σαφές ότι έχουν αποκλειστικά αντιδραστικό χαρακτήρα και πρέπει να απομονωθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια μέρα, αντίστοιχη επίθεση δέχτηκαν εντός του ΑΠΘ, συναγωνιστές από τις Αγωνιστικές Κινήσεις στη Θεσσαλονίκη.
Στην περίοδο που ζούμε, όπου η ανεργία αυξάνεται καθημερινά, οι μετανάστες δολοφονούνται εν ψυχρώ και το νεοχουντικό κράτος με την εργοδοσία εντείνουν με λύσσα τον κοινωνικό πόλεμο, τέτοια φαινόμενα είναι σαφές ποιον εξυπηρετούν. Καλούμε κάθε πολιτική συλλογικότητα της Αριστεράς να καταδικάσει τέτοιου τύπου επιθέσεις. Καλούμε κάθε σκεπτόμενη συλλογικότητα του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, στου οποίου το όνομα αναφέρονται οι τραμπούκικες αυτές ομάδες, να πάρει θέση και να καταδικάσει τα γεγονότα και τους φορείς αυτών των πρακτικών. Δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να κάνουμε κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να περιφρουρήσουμε τη δυνατότητα του κινήματος και της Αριστεράς να δρουν, να αγωνίζονται και να παρεμβαίνουν. Τέτοιες επιθέσεις δεν μας τρομοκρατούν και θα έχουν την απάντηση που τους αρμόζει.
H ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο χρονικό διάστημα θα  πάρει μάχιμες πολιτικές πρωτοβουλίες στους χώρους δουλειάς, τα σωματεία, τους χώρους νεολαίας συμπορευόμενη με κάθε αγωνιστική δύναμη γύρω από το ζήτημα τόσο των δημοκρατικών ελευθεριών όσο και της αλληλεγγύης-αυτοάμυνας των αγωνιστών. Σε μια περίοδο που η κρατική τρομοκρατία, ο αυταρχισμός η ανάδυση του νεοφασισμού επιλέγει να στοχοποιήσει όσους σηκώνουν κεφάλι και αντιστέκονται δεν θα αφήσουμε κανέναν μόνο του και καμιά επίθεση αναπάντητη.
Επιθέσεις όπως η παραπάνω, έρχονται να προστεθούν στην καθημερινή επίθεση του κράτους και των μηχανισμών του ενάντια στους αγωνιστές και την Αριστερά. Λίγες μόνο μέρες πριν, ακροδεξιές και φασιστικές ομάδες επιτέθηκαν στα γραφεία πολιτικών συλλογικοτήτων, ενώ προχώρησαν και σε επιθέσεις (πυρπόληση και υλικές ζημίες στα αυτοκίνητα των Ν. Γουρλά και Κ. Παπαδάκη, απειλές κατά των Δ. Κουσουρή και Γ. Ραχιώτη). Χτυπούν αυτούς που φοβούνται. Οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν τρομοκρατούνται, δεν υποχωρούν θα συνεχίσουν να παλεύουν και να αγωνίζονται ως την αυγή μιας καλύτερης μέρας για το λαό που στενάζει κάτω από τη μέγγενη του αυταρχισμού και της λιτότητας της συμμορίας Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.
Το κράτος και το παρακράτος βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση γιατί φοβούνται τις κοινωνικές εκρήξεις της εποχής. Οι αγωνιστές του κινήματος και η Αριστερά, κάθε εργαζόμενος και νέος πρέπει να είναι σε επιφυλακή έχοντας βαθιά πίστη ότι το κίνημα έχει τη δύναμη να τους ανατρέψει…

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

21-06-2013
Ανοιχτό κάλεσμα της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΡΤ

ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΧΟΜΕΝΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΕΙ ΝΕΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Ο μεγάλος αγώνας για την ΕΡΤ έδειξε ότι μπορούν σήμερα οι αγώνες να έχουν αποτελέσματα και να προκαλούν μεγάλα πολιτικά ρήγματα. Γύρω από αυτόν τον αγώνα συγκεντρώθηκε η ελπίδα και η προσδοκία ευρύτερων κομματιών εργαζομένων και νέων για να ανοίξουν επιτέλους δρόμοι ανατροπής και απαλλαγής από τη μνημονιακή καταστροφή. Γι' αυτό το λόγο και αυτός ο αγώνας πρέπει να νικήσει και να δικαιωθεί. Να μην περάσουν τα σχέδια για απολύσεις, “εκκαθαριστές”, “μεταβατικούς φορείς”. Γι' αυτό και πρέπει οι εγκαταστάσεις της ΕΡΤ σε όλη την Ελλάδα να παραμείνουν σε κατάληψη, με ευθύνη των εργαζομένων της ΕΡΤ, να παραμείνουν χώροι πραγματικά ελεύθερης ενημέρωσης και φρούρια αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση και την Τρόικα. Οι χουντικής έμπνευσης παραγγελίες του Στουρνάρα για “άμεση εκκένωση” δεν θα περάσουν!
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα προς τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τις δυνάμεις της Αριστεράς και του μαχόμενου κινήματος, να ενισχύσουμε, σε συνεννόηση με τα σωματεία της ΕΡΤ, εδώ και τώρα την περιφρούρηση του χώρου και των εγκαταστάσεων ώστε να συνεχιστούν οι καταλήψεις και να παραμείνει η ΕΡΤ στα χέρια των εργαζομένων και στην υπηρεσία του αγωνιζόμενου λαού.
Παράλληλα, είναι επιτακτικό να προκηρυχθεί τώρα νέα πανεργατική πολιτική απεργία την επόμενη εβδομάδα. Για να νικήσει ο αγώνας της ΕΡΤ. Για να πάρουν τώρα πίσω την πραξικοπηματική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Για να κλιμακωθεί ο αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης.
Περισσότερο παρά ποτέ χρειάζεται ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής για να μπει φραγμός στη βάρβαρη πολιτική τους, για την αντεπίθεση των εργατικών και λαϊκών αγώνων και διεκδικήσεων, την πτώση της κυβέρνησης, το άνοιγμα του δρόμου για συνολικότερες ανατροπές.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΡΙΞΟΥΜΕ – ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013


 

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

(Συμμετέχει στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας)


 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ -ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η τρικομματική κυβέρνηση και η διοίκηση της ΣΤΑΣΥ, υλοποιώντας τους μνημονιακούς νόμους, αντί να επαναπροσλάβουν τους απολυμένους του ΜΕΤΡΟ για να επιτευχθεί η επέκταση του, προσπαθούν να την καλύψουν με μονομερείς μεταθέσεις και μετακινήσεις, εντατικοποίηση της εργασίας και διάλυση υπηρεσιών, με απώτερο στόχο την ιδιωτικοποίηση του.

Καταγγέλλουμε την τρομοκρατία και την καταστολή εις βάρος των επιστρατευμένων εργαζομένων του ΜΕΤΡΟ κατά την διάρκεια της διαμαρτυρίας τους στην Διοίκηση την Τρίτη 6 Ιουνίου.

Ο γνωστός από την υπόθεση Κούνεβα διευθύνων σύμβουλος της ΣΤΑΣΥ, αφού πρώτα επιστράτευσε την ιδιωτική υπηρεσία ασφάλειας προπηλακίζοντας  τα μέλη του προεδρείου του ΣΕΛΜΑ , στην συνέχεια κάλεσε δυο διμοιρίες ΜΑΤ και  μια ΥΜΕΤ που με την βία πέταξαν έξω από τα γραφεία τους εργαζόμενους. Δυστυχώς, με ελάχιστες εξαιρέσεις (ΕΑΣ ΕΘΕΛ, σωματείο ΗΛΠΑΠ ) και για άλλη μια φορά, τα σωματεία και τα σχήματα των μεταφορών έλαμψαν δια της απουσίας τους στο κάλεσμα του σωματείου ΣΕΛΜΑ.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!!!

Καλούμε όλα τα σωματεία σε συστράτευση απέναντι στην κυβέρνηση των επιστρατεύσεων και των ΜΑΤ. Τώρα Γενικές Συνελεύσεις παντού για να αποφασίσουν οι εργαζόμενοι ενιαία αγωνιστική στάση στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται. Για να γίνει η οργή και η αγανάκτηση οργανωμένος αγώνας ενάντια στη χούντα κυβέρνησης-Τρόικας-κεφαλαίου. Οι αντίπαλοι φοβούνται το μεγάλο όπλο του εργατικού κινήματος, την ανεξάρτητη αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων, γι αυτό επιστρατεύουν, απειλούν, καταστέλλουν, βγάζουν παράνομες τις απεργίες.

Καλούμε τη νέα Διοίκηση του ΕΚΑ και όλα τα σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να καταδικάσουν την νέα επίθεση στους εργαζομένους στις μεταφορές και να στηρίξουν τον αγώνα που δίνουν για δημόσιες ποιοτικές συγκοινωνίες, αλλά και για να ανατραπεί η κυβέρνηση και η πολιτική της.

 Οι εργαζόμενοι ενωμένοι και αποφασισμένοι μπορούμε να τους ανατρέψουμε, για το παρόν και το μέλλον που δικαιούμαστε!

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει τη δολοφονία του 20χρονου φαντάρου μέσα στο άρμα μεταφοράς προσωπικού
Είναι γνωστό σε όλους ότι τα τεθωρακισμένα αυτά είναι απαρχαιωμένα, ενώ ο ελληνικός στρατός αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα συντήρησης οχημάτων-εγκαταστάσεων και ελλείψεις ανταλλακτικών εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής περικοπών και των Μνημονίων, εμπόδια που προσπαθεί να υπερβεί το προσωπικό καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια και φαντασία.
Βεβαίως λεφτά υπάρχουν, καθώς η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ καταβάλλει 2 δις ετησίως συνδρομή στο ΝΑΤΟ, έχει στρατό και πολεμικά μέσα σε Μάλι-Κόσοβο-Αφγανιστάν-Λίβανο και ετοιμάζεται να παραλάβει ακόμη 550 μεταχειρισμένα αμερικανικά τεθωρακισμένα, που ποιος ξέρει σε τι κατάσταση είναι και τι συντήρηση χρειάζονται, πληρώνοντας επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ στους εφοπλιστές για τη μεταφορά τους.
Πώς διατάχθηκε ένας φαντάρος με την ελάχιστη εκπαίδευση να οδηγεί ένα τόσο παλιό όχημα μεταφοράς προσωπικού, το οποίο είναι απρόβλεπτο και απαιτεί εξαιρετικές ικανότητες και εμπειρία; Τι θα συνέβαινε αν το όχημα ήταν, επιπροσθέτως, γεμάτο προσωπικό;
Ο στρατός θα μιλήσει πάλι για "ανθρώπινο λάθος", ακολουθώντας την συνήθη πολιτική σκύλευσης και αμαύρωσης του νεκρού.
Για μια ακόμη φορά το περιβόητο "αξιόμαχο" και η ένταση των πολεμικών ασκήσεων γίνονται η αιτία να θρηνήσουμε μια τεράστια απώλεια σε καιρό ειρήνης. Για μια ακόμα φορά νέοι άνθρωποι θυσιάζονται στο βωμό των συμφερόντων και των ανταγωνισμών στην περιοχή.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παλέψει μαζί με όλο το κίνημα, μέσα και έξω από τον στρατό, για να γυρνάνε οι νέοι άνθρωποι ασφαλείς στα σπίτια τους και όχι να τα παραλαμβάνουν οι δικοί τους σε φέρετρα τυλιγμένα με τη σημαία.

Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

Η τρομοκρατία της τρικομματικής κυβέρνησης στους εργαζόμενους του Μετρό δεν θα περάσει !
Συνεχίζει τον αυταρχικό κατήφορο η τρικομματική κυβέρνηση. Η κυβέρνηση έστειλε χθες τρεις διμοιρίες ΜΑΤ για να αντιμετωπίσει την αγωνιστική διαμαρτυρία εργαζόμενων του Μετρό για τα προβλήματα τους, ασκώντας βία απέναντι στα μέλη του ΔΣ και εργαζόμενους.

Η κυβέρνηση τρέμει την κάθε εργατική διαμαρτυρία και για αυτό επιτίθεται "προληπτικά". Δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν! Ό,τι και να κάνουν, ένας νέος γύρος μεγάλων αγώνων και εξεγερτικών γεγονότων πλησιάζει γρήγορα!

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013


 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Πρέβεζα 30/05/2013

Σας  καλούμε  στη σύσκεψη –συζήτηση της Επιτροπής Αγώνα για την Υγεία στην Πρέβεζα, την Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013 και ώρα 8 μμ στο Εργατικό Κέντρο Πρέβεζας , για να διαμορφώσουμε τις παραπέρα δράσεις μας, την καλοκαιρινή περίοδο,  για την  αναβάθμιση του Νοσοκομείου Πρέβεζας  και των Κέντρων Υγείας του νομού αλλά και τη διεκδίκηση της παροχής δωρεάν υπηρεσιών υγείας  σε όλους χωρίς πληρωμές , συμμετοχές και χαράτσια.

 

                                                Για το ΔΣ του Συλλόγου

Ο πρόεδρος                                                                                           ο γραμματέας

Στρατής Βουγέλλης                                                  α/α               Θανάσης  Ανωγιάτης
Αποτελέσματα εκλογών της 2ης Συνδιάσκεψης για την ΚΣΕ και το ΠΣ
Ανακοινώθηκαν από την Εφορευτική Επιτροπή της 2ης Συνδιάσκεψης τα αποτελέσματα για την εκλογή της νέας ΚΣΕ και του νέου ΠΣ
Στην νέα Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή (ΚΣΕ) εκλέχθηκαν (με αλφαβητική σειρά) οι
Αγγελόπουλος Γιάννης,
Αλεξίου Σπύρος,
Βαϊνάς Παντελής,
Βασιλειάδης Τάσος,
Γανιάρη Πόπη,
Διαβολάκης Θανάσης,
Δραγανίγος Αντώνης,
Κατιντσάρος Τάσος,
Μαραβελάκης Γιάννης,
Μάρκου Κώστας,
Μπαλάσης Γιάννης,
Παυλόπουλος Γεώργιος,
Σηφακάκης Γιάννης
Σωτήρης Παναγιώτης,
Τσίτσος Τάκης .
Τα άλλα 8 μέλη της ΚΣΕ θα οριστούν από τις οργανώσεις .

Στο Πανελλαδικό Συντονιστικό (στο οποίο μετέχουν και τα 23 μέλη της ΚΣΕ) εκλέχθηκαν με αλφαβητική σειρά οι
Αδαμόπουλος Νίκος,
Αλεξίου Θεόδωρος,
Ανδρέου Τιάνα,
Ανδρίτσος Θάνος,
Αργύρης Χρήστος,
Αυθίνος Παντελής,
Βαφειάδου Αντωνία,
Γαϊτάνου Ειρήνη,
Γάτσιος Βασίλης,
Γραββάνης Δημήτρης,
Γκαργκάνας Πάνος,
Γκούβας Μπάμπης,
Γράψας Δημήτρης,
Γρηγορίου Πέτρος,
Δαφέρμου Ειρήνη,
Δελαγραμμάτικας Μιχάλης,
Δεσύλλας Δημήτρης,
Δρίτσας Σπύρος,
Ερωτοκρίτου Αργυρή,
Ζαμπούνης Βάνιας,
Ζορμπαλά Τίνα,
Ζώτος Δημήτρης,
Ηλίας Νίκος,
Θωϊδου Κατερίνα,
Καλαμπόκας Γιώργος,
Καμπαγιάννης Θανάσης,
Κανταρτζής Φώτης,
Κεφαλληνός Παναγιώτης,
Κοσμάς Πάνος,
Κουρουνδής Μπάμπης,
Κούτρας Γιάννης,
Κουτσούμπα Δέσποινα,
Κωνσταντίνου Πέτρος,
Κωστόπουλος Κώστας,
Κωστόπουλος Νίκος,
Λαχανιώτη Τόνια,
Λιάγκος Γιώργος,
Λοϊζος Ηλίας,
Μάντζαρης Γιάννης,
Μαρκέτος Σπύρος,
Μασούρας Ιάσονας,
Μαρτίνη Αλεξάνδρα,
Μαυροειδής Παναγιώτης,
Μηλιαζήμ Τζεμαλί,
Μινωτάκης Αλέξανδρος,
Μπαχτη Άννα,
Μπίκος  Γιώργος,
Μπινιώρη Άσπα
Μπιχάκης Φώτης,
Μποτσίδης Γιώργος,
Ξηρουδάκης Νίκος,
Πανταζοπούλου Έλλη,
Παπαθωμάς Κίμωνας,
Παπακανάκης Νίκος,
Παπακωνσταντίνου Δημήτρης,
Παρασκευόπουλος Νίκος,
Πολίτη Φίλια,
Ρίζος Σεραφείμ,
Σακελλαρόπουλος Σπύρος,
Σαραφιανός Δημήτρης,
Σμήλιος Ηλίας,
Σταμάκος Δημήτρης,
Συμεών Στάλη,
Ταλαχούπης Νίκος,
Τζαμουράνης Γιώργος,
Τζήκα Έλενα,
Τουλιάτος Χρήστος,
Τουμπέλης Βασίλης,
Τσίτκανος Δημήτρης,
Τσαμασλίδης Γιάννης,
Τσίχλη Μαριάνα,
Φελέκης Γιάννης,
Φουρίκος Κώστας,
Φύτρος Πέτρος,
Χάγιος Άγγελος,
Χαϊντάρ Νεκτάριος,
Χαμηλάκη Κατερίνα,

Ισοψήφισαν στην 78η θέση οι
Μελαμπιανάκη Ζέττα,
Συλλαϊδής Βασίλης .

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Πολιτική Απόφαση της 2ης Συνδιάσκεψης της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
 
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ της  2ης ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Α. Η κρίση, η νέα πολιτική κατάσταση και η ταξική πάλη στην Ελλάδα
1. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά καταπιεσμένα στρώματα, σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα, βρίσκονται μπροστά σε μια βαθιά και δομική κρίση του καπιταλισμού της εποχής μας και αντιμέτωποι με μια βίαιη και ποιοτικά αντιδραστική επιτάχυνση της επίθεσης του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων, του ΔΝΤ, της ΕΕ και όλων των υπερεθνικών μηχανισμών τους, που αξιοποιούν την καπιταλιστική κρίση για να περάσουν σαρωτικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Εμφανίζονται νέοι, πρωτοφανείς κίνδυνοι για την εργασία, την ασφάλιση, τις δημοκρατικές ελευθερίες, τον πολιτισμό, το περιβάλλον, την παιδεία και υγεία, με όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και ενίσχυση της τάσης για πολεμικές αναμετρήσεις, εδικά στην ανατολική Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή. Η αντικαπιταλιστική ανατροπή αυτής της επίθεσης με επαναστατική προοπτική αποτελεί όρο επιβίωσης για εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι παραμένει ενεργός ένας μεγάλος παγκόσμιος εξεγερσιακός κύκλος με πλήθος μεγάλους αγώνες σε όλο τον κόσμο, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την ηρωική λαϊκή έκρηξη του τουρκικού λαού.
2. Τρία χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο ο ελληνικός καπιταλισμός, επέβαλε ένα «κοινωνικό ολοκαύτωμα» σε βάρος της εργασίας, ωστόσο, όχι μόνο δεν μπήκε σε ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά η κρίση του βάθυνε περισσότερο. Επιπρόσθετα, η ΕΕ και ειδικά η ευρωζώνη, όχι μόνο δεν ξεπέρασε τη δική της κρίση, αλλά βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο να πυροδοτήσει και να γίνει το πρώτο θύμα ενός νέου διεθνούς κύκλου της κρίσης. Η στρατηγική επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου για παραμονή στο ευρώ και η απόλυτη σύνδεσή του με την ΕΕ και την ακόμη αντιδραστικότερη προοπτική της, αποτελεί παράγοντα, αφενός στήριξης στην εσωτερική αντεργατική αντιλαϊκή επίθεση και αφετέρου όξυνσης της κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού. Αντίθετα με όσα ισχυρίζεται η τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, η ύφεση στην ελληνική οικονομία θα συνεχιστεί τουλάχιστον και στα επόμενα δυο χρόνια. Το ελληνικό δημόσιο χρέος παραμένει «μη βιώσιμο» ακόμη και με καπιταλιστικούς όρους. Με βάση τα παραπάνω, ένα νέο «κούρεμα» και ένα τέταρτο μνημόνιο είναι ζήτημα χρόνου.
3. Τα γεγονότα του 2010 – 2012 συγκροτούν έναν πρώτο «εξεγερσιακό κύκλο», μια πολιτική περίοδο που σφραγίστηκε από τη μαζική, πεισματώδη και πολύμορφη αντίσταση των αγώνων της εργατικής τάξης και του λαού στη μνημονιακή επιδρομή, η οποία συνέβαλε αποφασιστικά στην όξυνση της αστάθειας και στην πολιτική κρίση του αστικού συστήματος, διαμορφώνοντας τα πρώτα στοιχεία μιας κρίσης ηγεμονίας. Αυτή η πολιτική κρίση εκφράστηκε με την πτώση δυο κυβερνήσεων και αποτυπώθηκε στις εκλογές με τον κατακερματισμό και πτώση των αστικών κομμάτων και την άνοδο της Αριστεράς,  την οποία καρπώθηκε η διαχειριστική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Οι εργατικοί λαϊκοί αγώνες καθυστέρησαν την εφαρμογή των μέτρων, δημιούργησαν μεγάλες δυσκολίες στην υλοποίηση της επίθεσης και αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για τις μεγάλες αναμετρήσεις που ωριμάζουν. Το γεγονός ότι δεν κατάφεραν να προκαλέσουν ποιοτικά ρήγματα και, πολύ περισσότερο, να ανατρέψουν την επίθεση, οφείλεται σε πολλούς λόγους. Κύριες αιτίες για αυτό είναι ότι, ενώ κλονίστηκε, παραμένει η ηγεμονία της αστικής πολιτικής και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας πάνω στο εργατικό και λαϊκό κίνημα σε συνδυασμό με τη στρατηγική και πολιτική ανεπάρκεια της ρεφορμιστικής Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Τα παραπάνω υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια αντικαπιταλιστική και με επαναστατική προοπτική, στρατηγική επαναθεμελίωση της Αριστεράς και για μια ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος με στόχο την ανατροπή της επίθεσης. Η κλονιζόμενη αστική και γραφειοκρατική ηγεμονία που εμφανίζεται στα συνδικάτα και οι μεγάλες εμπειρίες των αγώνων του δίχρονου 2010 – ’12, τροφοδοτούν με νέες, ποιοτικές δυνατότητες σε αυτή την κατεύθυνση.
4. Από τα μέσα του 2012, η ταξική πάλη συναντά νέες δυσκολίες στη μαζική ανάπτυξη των εργατικών και λαϊκών αγώνων, που οφείλεται, αφενός στη συγκρότηση της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, ως προσωρινή απάντηση στο ερώτημα της κυβερνητικής αστάθειας και αφετέρου, στην επίδραση της επιβολής των αντιδραστικών μέτρων, την πίεση της ανεργίας και της φτώχειας. Το κεφάλαιο, με όργανο τη συγκυβέρνηση Σαμαρά, αποδέχεται την ταπεινωτική εποπτεία της τρόικας ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ υπό γερμανική ηγεμονία, για να περάσει με τη βοήθειά της μια γενική, αντιδραστική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού, με την ελπίδα προσέλκυσης μαζικών επενδύσεων και μιας γρήγορης ανάκαμψης, η οποία θα στηρίζεται σε μια «μεσαιωνική» υπερεκμετάλλευση της εργασίας και σε μια πλατιά λαϊκή εξαθλίωση. Η κατεύθυνση αυτή ενισχύει την τάση για την επιβολή ενός αντιδημοκρατικού αυταρχικού καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, με αναίρεση εργατικών και λαϊκών ελευθεριών, επιστράτευση της ανοιχτής βίας κατά του μαζικού κινήματος και της Αριστεράς  και συστηματική χρήση του «κοινωνικού αυτοματισμού». Σε αυτά τα πλαίσια, το κεφάλαιο χρησιμοποιεί ως τρομοκρατικό επιθετικό δόρυ τη φασιστική απειλή και το ρατσισμό, προστατεύει και ενισχύει το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής.  Η επιθετική στάση της ΝΔ γύρω από το λεγόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» επιβεβαιώνει ότι η αντιδραστική επιθετική πολιτική τάση είναι κυρίαρχη στους κύκλους του κεφαλαίου. Αυτή η ακραία αντιδραστική πολιτική στροφή συνιστά μεγάλο κίνδυνο και πρόκληση για το εργατικό λαϊκό κίνημα και την Αριστερά.
5. Την ίδια στιγμή, προετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα πιέζοντας την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για την πλήρη ενσωμάτωσή του στο σύστημα με στόχο την συνέχιση της ίδιας πολιτικής έστω και σε ηπιότερη εκδοχή, την οριστική μετατροπή του σε «υπεύθυνη» δύναμη και ανοίγοντας διαύλους διαλόγου, αναγνωρίζοντάς τον ως «συνομιλητή». Την τάση αυτή ενισχύει και η επιλογή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, για μια διαχειριστική αντιμετώπιση της κρίσης μέσα στα όρια των πολιτικών της ΕΕ και του κεφαλαίου. Με βάση όλα, αυτά δεν πρέπει πλέον να υπάρχουν αυταπάτες ότι μια ενδεχόμενη «κυβέρνηση σωτηρίας με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ» μπορεί να ακολουθήσει μια ποιοτικά διαφορετική αντιμνημονιακή φιλολαϊκή πολιτική ρήξεων και ανατροπής. Το ΚΚΕ, από την άλλη, παρά το αντικαπιταλιστικό, ακόμη και επαναστατικό φρασεολόγιο, είναι στρατηγικά και τακτικά ανεπαρκές να αντιμετωπίσει τόσο την αντιδραστική πολιτική, όσο και την πολιτική ενσωμάτωσης. Η γραμμή του οδηγεί τελικά στην ήττα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ωστόσο, θα συνεχίσει την ενωτική τακτική απέναντι στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, καθώς και την ανοιχτή και συντροφική συζήτηση και αντιπαράθεση, με κύριο κριτήριο την συνολική άνοδο του κινήματος, την κοινή δράση και την ενότητα των ταξικών δυνάμεων, ειδικά μέσα το εργατικό κίνημα.

6. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτιμά ότι η πολιτική αστάθεια, η πολιτική κρίση και τα στοιχεία κρίσης ηγεμονίας θα επανεμφανιστούν με νέες μορφές και μεγαλύτερη οξύτητα, στο έδαφος των περιπλοκών της κρίσης και των μαζικών αγώνων. Την ίδια στιγμή, οι κλαδικοί, επιχειρησιακοί και λαϊκοί αγώνες και αντιδράσεις του τελευταίου διαστήματος (π.χ., Μετρό, ΟΛΜΕ, ΜΕΒΓΑΛ, Σκουριές κ.α.), παρά τις αδυναμίες τους, δείχνουν ότι το εργατικό και λαϊκό κίνημα αναζητεί δρόμους για να σπάσει τη βία και τρομοκρατία, να αναγκάσει σε μια πρώτη ήττα το κεφάλαιο και την κυβέρνηση, να ανοίξει το δρόμο για την ανατροπή της βάρβαρης «μνημονιακής» επέλασης. Στη δυναμική των συσχετισμών, παρά τις διάφορες καμπές στην ταξική πάλη, αναπτύσσεται η τάση που διαπίστωσε η 1η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για μια «ιστορική περίοδο που θα χαρακτηρίζεται από πολλαπλές κοινωνικές εκρήξεις, απρόβλεπτες λαϊκές εξεγέρσεις, ακόμη και επαναστατικά γεγονότα». Η τάση αυτή οπωσδήποτε δεν είναι ευθύγραμμη, ούτε ταυτίζεται με τους κύκλους της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, δημιουργεί, μεσοπρόθεσμα, συνθήκες για το ξέσπασμα επαναστατικών καταστάσεων στη μια ή στην άλλη χώρα, ακόμη και στις καπιταλιστικά ανεπτυγμένες, σε διεθνική αλληλεπίδραση, πολύ περισσότερο στη χώρα μας. Η τάση αυτή θα αντιμετωπιστεί από το κεφάλαιο με την όξυνση της αντεπαναστατικής επίθεσης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η αντικαπιταλιστική, επαναστατική και κομμουνιστική Αριστερά, γενικότερα, η ανατρεπτική Αριστερά και το ταξικό εργατικό λαϊκό κίνημα, πρέπει να προετοιμαστούν θεωρητικά, πολιτικά, κινηματικά για να αξιοποιήσουν τις επερχόμενες αναμετρήσεις για μια αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης και για να ανοίξει ο δρόμος για την επαναστατική διαδικασία.
7. Η σημερινή, βαθιά δομική κρίση του καπιταλισμού παραμένει ενεργή, θα γνωρίσει και νέες περιπλοκές, πιθανόν και παροδικές, σαθρές και αναιμικές ανακάμψεις. Ωστόσο, η δομική κρίση του κεφαλαίου θα λυθεί τελικά, ή  με τη βίαιη καπιταλιστική καταστροφή των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων και μια νέα ποιοτική, αντιδραστική και συνολική ανασυγκρότηση του συστήματος ή με τη βίαιη επαναστατική απαλλοτρίωση του κεφαλαίου, για την υπέρβαση του καπιταλισμού και την κατάργηση της κεφαλαιακής σχέσης, με την πορεία προς το σοσιαλισμό - κομμουνισμό της εποχής μας. Τη μόνη ιστορική προοπτική που μπορεί να γλιτώσει τους λαούς από τη βαρβαρότητα. Αυτές οι «δυο προοπτικές» γεννούν μια νέα εποχή της ταξικής πάλης. Οδηγούν σε μια ανώτερη σύγκρουση μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου,  σε ένα νέο γύρο επαναστάσεων προς το σοσιαλισμό και κομμουνισμό, στην αναμέτρηση με το ερώτημα της εξουσίας και κυβέρνησης των εργαζομένων και των σύμμαχων λαϊκών στρωμάτων. Η σύγχρονη εργατική τάξη, ο συλλογικός εργαζόμενος της εποχής μας, δεν υφίσταται μόνο μεγαλύτερη εκμετάλλευση και επισφάλεια, πάνω από όλα, έχει τη γνώση και τη δυνατότητα για μια νέα οργάνωση της παραγωγής και της κοινωνίας, όπου αυτή θα έχει τη διεύθυνσή της. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στρατεύεται σε αυτή την προοπτική.
Β. Η πολιτική πρόταση και το πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
8. Κεντρικός πολιτικός στόχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για την ιστορική περίοδο που βρισκόμαστε, είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, των κυβέρνησεών του, της ΕΕ και του ΔΝΤ, με το αναγκαίο αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα. Η αντικαπιταλιστική ανατροπή θα επιβληθεί από ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής με πυρήνα ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, με την πολιτική ηγεμονία ενός ισχυρού πόλου – πολιτικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ και ανατρεπτικής Αριστεράς και κάτω από τη δύναμη του παλλαϊκού – πανεργατικού ξεσηκωμού. Η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης θα ανοίξει το δρόμο για την επανάσταση, για τη διεκδίκηση και κατάκτηση της εξουσίας και της κυβέρνησης από τις μαχόμενες δυνάμεις των εργαζομένων και του λαϊκού κινήματος, τη σύγκρουση και τελικά τη συντριβή του αστικού κράτους.
9. Καθοριστικό στοιχείο μιας τέτοιας πορείας αποτελεί η επιμονή και η ανάδειξη του αναγκαίου μεταβατικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα για την επιβίωση και την ουσιαστική βελτίωση των όρων οικονομικής και κοινωνικής ζωής των εργαζομένων και του λαού, άρρηκτα δεμένο με την πάλη για τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, τον εργατικό έλεγχο και τις εθνικοποιήσεις, τη μονομερή καταγγελία όλων των μνημονίων, των «μεσοπρόθεσμων» και των δανειακών συμβάσεων. Ένα πρόγραμμα που υπερασπίζεται τις θέσεις εργασίας και τις συλλογικές παραγωγικές δυνατότητες της κοινωνίας ενάντια στους νόμους της αγοράς και την πολιτική της ΕΕ. Το πρόγραμμα αυτό ανταποκρίνεται στα άμεσα και ζωτικά συμφέροντα των μαζών. Συνδέει άρρηκτα την πάλη για τη ζωή της εργατικής τάξης και του λαού με την επαναστατική προοπτική, ανοίγοντας τον δρόμο για το σοσιαλιστικό – κομμουνιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας. Πείθει ότι μπορούμε στηριγμένοι στις δυνάμεις και την πάλη του λαού να ζήσουμε, να παράγουμε και να επιβιώσουμε, να έχουμε καύσιμα και υποδομές, υγεία, παιδεία και ασφάλιση, δικαιοσύνη και ποιότητα ζωής, χωρίς ευρώ και ΕΕ, χωρίς χρέος, έξω και πέρα από τη λογική της αγοράς. Με στοιχεία πραγματικής δημοκρατίας απέναντι στην αυταρχική και αντιδραστική μετάλλαξη του πολιτικού συστήματος.
10. Το πρόγραμμα αυτό είναι αντικαπιταλιστικό καθώς έρχεται σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τους νόμους του συστήματος, λογική που επιβάλλεται από τον χαρακτήρα της κρίσης. Είναι αντιιμπεριαλιστικό γιατί βάζει απέναντί του τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οργανισμούς αναδεικνύοντας τον ταξικό τους ρόλο και τη συμμαχία τους με την ελληνική ολιγαρχία. Είναι δημοκρατικό γιατί ενσωματώνει τα σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων και την αντιφασιστική πάλη. Έχει σαν στόχο να ενώσει την κατακερματισμένη εργατική τάξη στον πολιτικό αγώνα και να οικοδομήσει τη συμμαχία της με τα υπόλοιπα λαϊκά, εκμεταλλευόμενα στρώματα, που καταστρέφονται από την επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών μονοπωλίων, με εργατική ηγεμονία. Δεν έχει στόχο να «συμμαχήσει» με μη μονοπωλιακά στρώματα της αστικής τάξης.
11. Οι βασικοί άξονες πάλης αυτού του προγράμματος είναι:
- Η μονομερής καταγγελία των μνημονίων για την άμεση βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, με κρίκο την κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων που αφορούν εισόδημα, συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις εργασίας και με προοπτική την παραπέρα βελτίωση.
- Η ανατροπή της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και  κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει τα μνημόνια και διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου.
- Η εκδίωξη της τρόικας ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ και όλων των παραμηχανισμών της ΕΕ, η κατάκτηση και διεύρυνση της εργατικής λαϊκής κυριαρχίας και του δικαιώματος του λαού να αποφασίζει για τις τύχες του.
- Η διαγραφή του χρέους με άμεση στάση πληρωμών στους πιστωτές.
- Η εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που κλείνουν και απολύουν, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο και χωρίς αποζημίωση.
- Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ, την οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προωθεί ως αίτημα αντικαπιταλιστικού χαρακτήρα για μια νέα διεθνιστική πορεία.
- Η ανατροπή της αντιδημοκρατικής πολιτικής της βίας, της καταστολής και του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης με δημοκρατικές κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων και του λαού.
- Η πάλη κατά της φασιστικής απειλής και του ρατσισμού για την υπεράσπιση, νομιμοποίηση, απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά τους και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μεταναστών ως αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης.
- Η έξοδος από το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των βάσεων, η καταδίκη και άρνηση συμμετοχής στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες σε όλο τον κόσμο και, άμεσα, στη Συρία. Η αποτροπή της απειλής ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας, η διάλυση του άξονα Ελλάδας - Ισραήλ.
- Η υπεράσπιση των συλλογικών παραγωγικών δυνατοτήτων γα να μείνουν ανοιχτές επιχειρήσεις και εργοστάσια με εργατικό έλεγχο, για να καλλιεργηθεί η γη από την μικρή και φτωχή αγροτιά και για να ζήσουν τα αυτοαπασχολούμενα λαϊκά στρώματα με τους συνεταιρισμούς τους.
- Η υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών και όλων των ανθρώπων που υφίστανται διακρίσεις λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους.
- Η υπεράσπιση της φύσης και του περιβάλλοντος από τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου.
12. Συνολικά το μεταβατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ένα πρόγραμμα πάλης που προτείνουμε στο μαζικό εργατικό λαϊκό κίνημα. Έρχεται σε σύγκρουση με την αστική πολιτική ηγεμονία και κυριαρχία και επιδιώκει άμεσα την υλική αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, αποτελώντας οδηγό για τη δράση και την επιβολή κατακτήσεων προς όφελος των εργαζομένων. Η πάλη για την εφαρμογή αυτού του προγράμματος θα δείξει ότι η οριστική απαλλαγή από την εκμετάλλευση και την καταπίεση δεν μπορεί να έρθει παρά μόνο μέσα από την επαναστατική διαδικασία και την εξουσία των ίδιων των εργαζομένων. Τα παραπάνω ορίζουν με σαφήνεια ότι είναι ένα πρόγραμμα «μεταβατικό» προς την επανάσταση, το σοσιαλισμό και τελικά τον κομμουνισμό. Ότι είναι πρόγραμμα συγκέντρωσης δυνάμεων και γεφύρωσης του σήμερα με το αύριο του κινήματος.
13. Στη βάση ενός τέτοιου προγράμματος, ένα ισχυρό, πολιτικοποιημένο εργατικό-λαϊκό κίνημα, μπορεί να ανατρέψει την κυβέρνηση και τα μνημόνια, να «ξηλώσει» το μνημονιακό «κεκτημένο» της αστικής τάξης, να επαναφέρει και να διευρύνει τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα. Μια τέτοια κατεύθυνση απαιτεί ένα νέο γύρο μαζικών και αποφασιστικών αγώνων, απαιτεί έναν πολύμορφο «παρατεταμένο λαϊκό πόλεμο». Αντίθετα, η αντιμετώπιση της κυβέρνησης με όρους «κοινοβουλευτικής αναμονής» οδηγεί στην ήττα.
14. Μέσα στη διαδικασία του ταξικού αγώνα και του λαϊκού ξεσηκωμού ο λαός θα οργανώνεται οικοδομώντας τα δικά του όργανα του κινήματος, με εργατική δημοκρατία στα συνδικάτα και γενίκευση των μορφών συντονισμού σε ρήξη με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, με λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές και γενίκευση των κινηματικών πρακτικών αλληλεγγύης, με επέκταση των μορφών λαϊκής αυτοάμυνας, ξεκινώντας, σήμερα, από την πάλη ενάντια στην φασιστική απειλή και την κλιμάκωση της καταστολής.
15. Το πρόγραμμα αυτό, στο σύνολό του, θα υλοποιηθεί από την πολιτική εξουσία και κυβέρνηση της εργατικής τάξης και των σύμμαχων λαϊκών στρωμάτων. Η διεκδίκηση της εξουσίας των εργαζομένων απαιτεί: Πρώτο, ένα μεταβατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα που να παίρνει θέση πάνω στα βασικά ερωτήματα, άρα να μιλάει για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, για τη διαγραφή του χρέους, για τις εθνικοποιήσεις κ.α., σε ρήξη με τη «νομιμότητα» και το «ευρωπαϊκό κεκτημένο». Δεύτερον, πραγματική σύγκρουση με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την εξουσία του κεφαλαίου, με συνδυασμό εξωκοινοβουλευτικών και κοινοβουλευτικών μορφών πάλης. Τρίτον, απαιτεί ρωμαλέο λαϊκό κίνημα, με αντιθεσμούς λαϊκής εξουσίας, με μορφές λαϊκής αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και αυτοάμυνας. Χωρίς όλες τις μορφές πάλης, με τις οποίες ο ίδιος ο οργανωμένος λαός κάνει πράξη το μεταβατικό πρόγραμμα, δεν μπορεί να υπάρχει εξουσία των εργαζομένων. Για αυτό και επιμένουμε ότι, σε κάθε περίπτωση, η δυνατότητα επαναστατικής ανατροπής και πραγματικής εργατικής διεξόδου περνάει από τη συγκρότηση αυτοτελών μορφών πάλης για την εργατική εξουσία, ανταγωνιστικών και εξωτερικών προς το αστικό κράτος. Διαφορετικά ο κίνδυνος της ενσωμάτωσης ή και της ήττας θα παραμένει ανοιχτός.
Γ. Το Αγωνιστικό Μέτωπο Ρήξης και Ανατροπής
16. Η νέα κατάσταση και οι προηγούμενες εμπειρίες καλούν σε μια αποφασιστική αναβάθμιση της πολιτικής γραμμής του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής (ΑΜΡΑ) με καρδιά ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, που θα συνδέεται και θα εμπνέεται από το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα. Για τη συγκρότηση της κοινωνικής συμμαχίας των αγωνιζόμενων λαϊκών μαζών, με εργατική ηγεμονία και ανατρεπτική πολιτική προοπτική. Της μόνης συμμαχίας που μπορεί να νικήσει την κυβέρνηση και να ανατρέψει την επίθεση, να επιβάλει κατακτήσεις και αντιστροφή της ιστορικής πορείας.
17. Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος ως καρδιά του ΑΜΡΑ, περνά μέσα από:
- Τη δημιουργία ενός ενοποιημένου και μαζικού συντονισμού από ταξικά πρωτοβάθμια σωματεία, αγωνιστικές ομοσπονδίες και μαζικές επιτροπές αγώνα, που θα αποτελέσει ένα πραγματικό αγωνιστικό σημείο αναφοράς μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, για να συγκρουστεί και να ξεπεράσει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, ομοσπονδίες και σωματεία.
- Την οργανωμένη, σκληρή προσπάθεια για την  ταξική ανασυγκρότηση των σωματείων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και τη δημιουργία νέων, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα.
- Την ενίσχυση και συντονισμό των ταξικών πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων, για τη συμβολή σε μια εργατική ταξική συσπείρωση όλων των δυνάμεων του αντισυνδιαχειριστικού συνδικαλισμού για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
- Τέλος, χρειάζεται να δυναμώσουν οι πολιτικές πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν στο εργατικό κίνημα να ενισχύσει τον πολιτικό του ρόλο, ως οργανωτή και δύναμη κρούσης των ευρύτερων λαϊκών διεκδικήσεων στις επερχόμενες μάχες.
18. Το ΑΜΡΑ, επιπλέον, οικοδομείται μέσα από την προσπάθεια για:
- Ένα σύγχρονο κίνημα ανέργων με τοπικές επιτροπές σε όλες τις γειτονιές και τις περιοχές, συνδεεμένο με το εργατικό κίνημα και τα συνδικάτα.
- Ένα εργατικό και λαϊκό μέτωπο πάλης υπέρ των ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιώματων, στηρίζοντας τη δουλειά της ΚΕΔΔΕ, .
- Ένα μαζικό αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα με τη συμβολή και συνεργασία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην ΚΕΕΡΦΑ, με ενιαιομετωπική δράση στις γειτονιές, ενιαίες αντιφασιστικές επιτροπές στη βάση και με συντονισμό τους, πάντα με όρους κινήματος και όχι με τη λογική του «συνταγματικού τόξου».
- Την πάλη κατά της ΕΕ και του ευρώ, στηρίζοντας τη σχετική πρωτοβουλία.
- Τις μορφές λαϊκής αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης, ανυπακοής στα χαράτσια και αυτοάμυνας στις γειτονιές και τις πόλεις, σε ταξική αγωνιστική κατεύθυνση.
- Ένα μαχόμενο μαζικό κίνημα της νεολαίας ανατρεπτικής κατεύθυνσης σε συμμαχία με το ταξικό εργατικό κίνημα.
- Μέτωπα πάλης για την υπεράσπιση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία, νερό, ενέργεια, μεταφορές κ.α.) ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας,
- Τον αγώνα για την υπεράσπιση του περιβάλλοντοςκαι της πόλης ενάντια στις ληστρικές επενδύσεις του κεφαλαίου.
19. Για την οικοδόμηση του αγωνιστικού μετώπου ρήξης  και ανατροπής απευθυνόμαστε στη βάση και τις κορυφές όλων των κοινωνικών και πολιτικών ρευμάτων του αγώνα και σε όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς για κοινή δράση στο μαζικό κίνημα και σε μέτωπα της περιόδου, με όρους ισοτιμίας και σεβασμό στις απόψεις, με βάση τα κεκτημένα του κινήματος. Η κοινή δράση της Αριστεράς, ειδικά των μαχόμενων δυνάμεών της, ανεξάρτητα από το χώρο που ανήκουν, αποτελεί μια ισχυρή προϋπόθεση για την ανάπτυξη ενός κινήματος ανατροπής.
 
Δ. Ο πόλος της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής ανατρεπτικής Αριστεράς
και η μετωπική πολιτική συμπόρευση για την ανατροπή
20. Επιδίωξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η συσπείρωση των ευρύτερων δυνατών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός μαζικού πόλου – πολιτικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς και των ευρύτερων δυνάμεων της ανατροπής, με την ηγεμονία του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος. Αυτός ο μαζικός πόλος – πολιτικό μέτωπο είναι αντικειμενικά απαραίτητος για τη δημιουργία του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής και για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.
21. Άμεσο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση είναι η «μετωπική πολιτική συμπόρευση για την ανατροπή», η συμπόρευση των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντι-ΕΕ, αντι-ιμπεριαλιστικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς. Τέτοιες δυνάμεις είναι πρώτα απ’ όλα οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες των κινημάτων, ο μαχόμενος κόσμος της Αριστεράς, οι «φυσικές πρωτοπορίες» που γεννιούνται μέσα στους ταξικούς αγώνες και νοιώθουν όλο και πιο πολύ την απόσταση ανάμεσα στις ανάγκες του αγώνα και την πολιτική και κινηματική ανεπάρκεια των ηγεσιών της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Είναι αγωνιστές από την βάση της Αριστεράς, δυνάμεις που προσανατολίζονται στη ρήξη με την πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ, με ταξική παρέμβαση στο εργατικό κίνημα.Είναι δυνάμεις με κομμουνιστική αναφορά. Δυνάμεις που θέτουν αποφασιστικά το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ, όπως το Σχέδιο Β’ - Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής. Είναι οι οργανώσεις της επαναστατικής και αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς, όπως η ΚΟΑ, το ΕΕΚ, την ΟΚΔΕ Εργατική Πάλη και άλλες οργανώσεις. Είναι τα ρεύματα αριστερής αναζήτησης που διαφοροποιούνται από τα διάφορα «πατριωτικά», διαταξικά και απολίτικα ρεύματα του αντιμνημονιακού αγώνα.
Με όλες αυτές τις δυνάμεις μας ενώνει η έμφαση στην κλιμάκωση των αγώνων, η αναζήτηση ενός σύγχρονου μεταβατικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος, η επιμονή στην αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ, η αντιμετώπιση του ερωτήματος της εξουσίας με όρους ανατροπής και όχι διαχείρισης.
Εκτίμησή μας είναι ότι σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες για μια τέτοια συμπόρευση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στόχο έχει να αξιοποιήσει αυτές τις δυνατότητες στο μέγιστο δυνατό βαθμό, το ίδιο καλούμε να κάνουν και οι άλλες δυνάμεις στις οποίες απευθυνόμαστε. Όλοι θα κριθούμε, τελικά, από την ουσιαστική συμβολή σε αυτή την προσπάθεια.
22. Πολιτική βάση μιας τέτοιας μετωπικής συμπόρευσης είναι το αναγκαίο κι απαραίτητο σήμερα μεταβατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα: Η μονομερής κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. Η άρνηση πληρωμής – διαγραφή του χρέους. Το διώξιμο της τρόικας και κάθε κηδεμόνα. Η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ αλλά και από το ΝΑΤΟ. Η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας χωρίς αποζημίωση. Ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στην παραγωγή και σε όλη την κοινωνία. Η πάλη για πραγματική δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία του εργαζόμενου λαού και η απελευθέρωση από τα δεσμά του σύγχρονου απολυταρχισμού του κεφαλαίου. Η υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων στην πάλη για την επιβίωση και η βελτίωση της θέσης τους ενάντια στη δικτατορία των μνημονίων, του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας. Η ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, και κάθε κυβέρνησης με αντιλαϊκή πολιτική. Η γραμμή της αγωνιστικής κλιμάκωσης, η αντισυνδιαχειριστική λογική και η επίγνωση ότι δεν υπάρχει περιθώριο για μια «φιλολαϊκή» κυβερνητική διαχείριση στα πλαίσια του ευρώ, της ΕΕ και του συστήματος, η επιμονή στην ανάγκη για επαναστατικές αλλαγές και για τη διεκδίκηση μιας σύγχρονης σοσιαλιστικής προοπτικής.
23. Σε αυτή την κατεύθυνση και με βάση το περιεχόμενο που αναπτύχθηκε, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στρατεύεται  ενιαία και αναλαμβάνει την πολιτική πρωτοβουλία να απευθυνθεί στις δυνάμεις και τους αγωνιστές που αναφέραμε. Με τις δυνάμεις και τους αγωνιστές που θα συμφωνήσουν στο αναγκαίο περιεχόμενο, όπως αυτό προσδιορίζεται από την προηγούμενη παράγραφο, προχωρούμε άμεσα στη μετωπική πολιτική συμπόρευση για την ανατροπή και στην κοινή παρέμβαση στις μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές μάχες. Με διατήρηση της αυτοτέλειας της κάθε δύναμης και με στόχο η διαδικασία αυτή να γίνει υπόθεση όχι μόνο οργανωμένων δυνάμεων, αλλά και ανένταχτων αγωνιστών, να συζητηθεί πλατιά σε κάθε επίπεδο και να μην είναι υπόθεση μόνο κορυφής ή «μιντιακής» διαχείρισης της μετωπικής συμπόρευσης. Άμεσα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτείνει κοινή πολιτική παρέμβαση στα εξής τέσσερα μέτωπα: α) στη μάχη για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, β) ενάντια στις επιστρατεύσεις και γενικότερα για τις δημοκρατικές εργατικές και λαϊκές ελευθερίες, γ) στη δημιουργία ενός μεγάλου ενοποιημένου εργατικού συντονισμού και γενικότερα, στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, δ) στην πάλη για την αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής και του ρατσισμού και στον αγώνα για νομιμοποίηση και υπεράσπιση των μεταναστών ως τμήματος της εργατικής τάξης.
24. Η μετωπική πολιτική χρειάζεται την αυτοτέλεια και ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ως μέτωπο της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, για την ηγεμονία του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος. Δεν σημαίνει διάχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πολύ περισσότερο υποκατάστασή της από τη μετωπική συμπόρευση για την ανατροπή.
Ε. Για την ανώτερη προγραμματική, μετωπική και οργανωτική συγκρότηση της  ΑΝΤΑΡΣΥΑ
25. Η ύπαρξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ως ανεξάρτητης συγκροτημένης δύναμης, διακριτού πόλου μέσα στην Αριστερά είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να αποτελέσει σήμερα ένα πρωτοπόρο ρεύμα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, με δημοκρατική λειτουργία, επεξεργασία μιας σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής, εμβάθυνση του αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης και σύνδεσής του με μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.
Στη βάση αυτή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ:
- Παίρνει την πρωτοβουλία για μια σοβαρή θεωρητική και πολιτική συζήτηση γύρω από το ζήτημα της σχέσης κράτους, επανάστασης, εξουσίας και κυβέρνησης στη νέα εποχή της ταξικής πάλης.
- Οργανώνει ένα σχέδιο μαχητικής αυτοτελούς προβολής της συνολικής πολιτικής της πρότασης και της μετωπικής της πολιτικής.
- Οργανώνει τα βήματα για τη βαθύτερη επεξεργασία, ενοποίηση και παρέμβασή της ιδιαίτερα στο εργατικό κίνημα, αλλά και στα άλλα μέτωπα, όπως στο δημοκρατικό, το αντιφασιστικό – αντιρατσιστικό, το αντι – ΕΕ, του περιβάλλοντος κ.α.
- Συγκροτεί νέες επιτροπές και αναβαθμίζει την πολιτική και δημοκρατική λειτουργία και παρέμβαση όλων των επιτροπών, ειδικά των κλαδικών, για την ανάπτυξη βαθύτερων πολιτικών δεσμών με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
- Αναβαθμίζει ποιοτικά το μετωπικό δημοκρατικό χαρακτήρα για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ των οργανωμένων δυνάμεων και των ανένταχτων αγωνιστών, για μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μαχόμενων και σκεπτόμενων μελών.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει την απεριόριστη αλληλεγγύη της στο λαό και την εργατική τάξη της Τουρκίας

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ  εκφράζει την απεριόριστη  αλληλεγγύη της στο λαό και την εργατική τάξη της  Τουρκίας, που εδώ κι τρείς ημέρες  διαδηλώνει ,αντιστέκεται και  αγωνίζεται ενάντια στην κυβέρνηση Ερντογάν και την πολιτική της.
Μία διαμαρτυρία ενάντια στην κατεδάφιση πάρκου και την ανέγερση εμπορικού κέντρου στην περιοχή Ταξίμ παίρνει βαθύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά σύγκρουσης με το κεφάλαιο ,την ιδιωτικοποίηση του κοινωνικού πλούτου και των δημόσιων χώρων.

Ο  αγώνας του λαού τους Τουρκίας δεν καταστέλλεται! Τα δακρυγόνα και η ακροδεξιά βία του ΑΚΡ (κόμμα Ερντογάν) βρίσκουν απέναντί της εκατομμύρια διαδηλωτές σε όλη την Τουρκία και σε όλο τον κόσμο.

Η δολοφονία τεσσάρων τούρκων διαδηλωτών  αποδεικνύεται περίτρανα για μια ακόμα φορά ότι  η βαρβαρότητα του καπιταλισμού δεν διστάζει να βάψει τα χέρια της με αίμα , δίνοντας  Γή και ύδωρ στους εργολάβους  και το κεφάλαιο .

Ο εχθρός είναι κοινός και στις δύο χώρες .Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα  πλήττονται κι αυτοί από την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ δηλαδή από την ίδια πολιτική που ιδιωτικοποιεί το πάρκο στην Ταξίμ και γεννάει  φτώχια και ανεργία. Η ελληνική κυβέρνηση έχει πολιτικές ευθύνες για την φτώχια και την εξαθλίωση των λαών ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύοντας πως το «κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα»  διώκει τούρκους και κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες που βρίσκονται στην χώρα μας.

Οι δολοφονίες των συντρόφων μας , δεν μας τρομάζουν , μας εξοργίζουν   ταυτόχρονα όμως  το κουράγιο τον διαδηλωτών μας οπλίζει με πίστη πώς το μέλλον τον δύο λαών και της ανθρωπότητας θα είναι διαφορετικό,  απαλλαγμένο από το μίσος και τον εθνικισμό που καλλιεργούν οι αστικές τάξεις και τα τσιράκια τους. Θα είναι μέλλον  βασισμένο στον προλεταριακό διεθνισμό και  την ταξική αλληλεγγύη. Σε  ρήξη με τον ιμπεριαλισμό το μέλλον των δύο λαών είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης , η επανάσταση , ο  πλούτος και η εξουσία στα χέρια των καταπιεσμένων.

«Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε»

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Ολοκληρώθηκε η 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αποφάσεις για την επόμενη μέρα

Με τη συμμετοχή πάνω από χιλίων εκλεγμένων αντιπροσώπων, αύξηση 15% των αντιπροσώπων από την προηγούμενη συνδιάσκεψη (2011), ξεκίνησε το Σάββατο το πρωί η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αντιπρόσωποι από κάθε γωνία της χώρας κατέφθαναν από τις 8.00 το πρωί στο χώρο του Εκθεσιακού Κέντρου Περιστερίου για να παραλάβουν τις κάρτες αντιπροσώπων τους. Η διαδικασία της 2ης Συνδιάσκεψης ξεκίνησε με την εκλογή του προεδρείου και αμέσως μετά παρουσιάστηκε η εισήγηση-Θέσεις της απερχόμενης Κ.Σ.Ε. από τον σ. Αντώνη Δραγανίγο. Ακολούθησε η παρουσίαση της οργανωτικής εισήγησης από τον σ. Γιάννη Σηφακάκη. Μέσα σε κλίμα ενότητας και θετικής αποτίμησης της 
 πλούσιας συζήτησης που έγινε σε όλες τις τοπικές και κλαδικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το προηγούμενο διάστημα, με τη μαζική συσπείρωση και συμμετοχή του δυναμικού του μετώπου, η 2η Συνδιάσκεψη ασχολείται με τα κρίσιμα ερωτήματα και ζητήματα του κόσμου του αγώνα, των εργαζόμενων και της αριστεράς για το κίνημα, την πολιτική, την τακτική και στρατηγική απάντηση των αντικαπιταλιστικών επαναστατικών δυνάμεων.
Χαιρετισμό απεύθυναν οργανώσεις και συλλογικότητες της «εκτός τειχών» αριστεράς που είχαν προσκληθεί, ενώ αμέσως μετά ξεκίνησαν οι τοποθετήσεις των αντιπροσώπων, που συνεχίστηκαν μέχρι τις 11.00 το βράδυ, με σοβαρό κλίμα διαλόγου, συμβολής και μεταφοράς πλούσιας εμπειρίας από τους αγώνες και τις παρεμβάσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Ξεχωριστές στιγμές οι χαιρετισμοί εργαζομένων από χώρους που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, η παρέμβαση μεταναστών εργατών από τη Μανωλάδα που μπήκαν στο χώρο της Συνδιάσκεψης με πανό, σημαίες και συνθήματα, αλλά και η ενημέρωση για τις εξελίξεις στην Τουρκία, με την εξεγερτική κατάσταση και τους νεκρούς διαδηλωτές, όπως και η ανακοίνωση για την επιτυχία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, με την κατάκτηση 2ης έδρας στο Δ.Σ.
Οι εργασίες της Συνδιάσκεψης συνεχίστηκαν και την Κυριακή 2/6, με ομιλίες και τη διαδικασία των πολιτικών αποφάσεων. Το σώμα των 1.016 αντιπροσώπων υπερψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία τις Θέσεις (1 κατά και 5 λευκά) και την πολιτική απόφαση της Συνδιάσκεψης (6 κατά και 7 λευκά). Στο σώμα κατατέθηκαν σε ψηφοφορία αρκετές τροπολογίες και προσθήκες στα δύο κείμενα (Θέσεις και πολιτική απόφαση) και μέσα από ψηφοφορίες καταλήχθηκαν τα τελικά κείμενα. Ίδια διαδικασία και στην οργανωτική εισήγηση η οποία έγινε απόφαση, μετά από συζήτηση, τροπολογίες και ψηφοφορίες, με την υπερψήφισή της από την συντριπτική πλειοψηφία των αντιπροσώπων. Λίγο μετά τις 8.00 το βράδυ ξεκίνησε η διαδικασία εκλογής νέων οργάνων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και συγκεκριμένα η εκλογή του νέου Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου (ΠΣΟ) που θα αποτελείται από 103 μέλη, και της νέας Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΚΣΕ), που θα αποτελείται από 23 μέλη. Οι εκλογές συνεχίζονταν μέχρι αργά το βράδυ.
Η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτέλεσε μια μαχητική και ζωντανή διαδικασία, στην οποία διαφάνηκαν οι δυνατότητες η αντικαπιταλιστική αριστερά να παίξει αποφασιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Με πρόταση αντικαπιταλιστική, όπως κατέληξε η Συνδιάσκεψη, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπορεί να συμβάλλει στις ελπίδες για μια άλλη αριστερά και ένα άλλο κίνημα που θα ανατρέψει την πολιτική και το σύστημα της βαθιάς παρακμής και κρίσης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποδεικνύει ότι είναι δυνατή, αναγκαία και χρήσιμη!