ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ

 

Δεν χρειάστηκαν παρά έξι μήνες για να αποκαλυφθεί η νέα ιδιοκτησία της ΔΩΔΩΝΗΣ. Πρόκειται για στυγνούς επιχειρηματίες, που αδιαφορούν για τους κτηνοτρόφους και τους εργαζόμενους και για την ντόπια παραγωγή, για τη κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού και την ομαλή λειτουργία της βιομηχανίας.

Τους ενδιαφέρει μόνο το κέρδος τους!

Έξι μήνες στην ηγεσία της ΔΩΔΩΝΗΣ και έχουν ήδη καταφέρει να καθυστερούν πληρωμές σε παραγωγούς, συχνά και σε εργαζόμενους και να μην τολμάνε να εμφανιστούν πουθενά δημόσια, να αρνούνται να συναντήσουν τους εκπροσώπους των εργαζόμενων και να απαντάνε με υπεροψία και διευθυντική αυθαιρεσία σε όλα τα αιτήματα.

Έχουν ήδη απολύσει 2 εργαζόμενους και ετοιμάζουν ατομικές συμβάσεις εργασίας με 15% μείωση των μισθών

Αποκαλύφθηκαν!

Οι δήθεν «σωτήρες» μας, οι «επιχειρηματίες που θα έβαζαν λεφτά» ψάχνουν τώρα να βρουν δάνεια, προδομένοι και από τους ίδιους τους συνεργάτες τους, την κυβέρνηση, τους ντόπιους συνεργάτες της και τους τραπεζίτες. Δεν παραλείπουν να λασπολογούν εναντίον παραγωγών και υπαλλήλων, χωρίς να έχουν το θάρρος τουλάχιστον να το κάνουν δημόσια, αλλά «διαρρέοντας ειδήσεις» στα δικά τους μέσα ενημέρωσης.

Ντροπή τους!

Να φύγουν τώρα, χωρίς καμία αποζημίωση για το εργοστάσιο που πήραν 
κοψοχρονιά, με τις ευλογίες της τρικομματικής κυβέρνησης. Να παραιτηθούν περιφερειάρχης και βουλευτές που τους διαφήμισαν. Να πληρωθούν ΑΜΕΣΑ οι κτηνοτρόφοι. Να μην μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων και να επαναπροσληφθούν οι 2 απολυμένοι. Να περάσει η ΔΩΔΩΝΗ υπό τον έλεγχο των άμεσων παραγωγών με εργατικό έλεγχο και κρατική στήριξη, για να λειτουργήσει όχι για τα κέρδη των καπιταλιστών της ρεμούλας αλλά προς όφελος των κτηνοτρόφων, των εργαζόμενων και του λαού που βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα της πείνας. Όλοι-όλες στο πλευρό των κτηνοτρόφων που ξεσηκώνονται και πάλι.

                                                                                                          

 

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Μια πρώτη τοποθέτηση για το οργανωτικό [Πρωτοβουλία για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών]

·        Tue, 21/05/2013 - 20:28

Μετά την ανοιχτή μας συζήτηση στο Γκίνη στις 12/5, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στη συγκρότηση της «Πρωτοβουλίας για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών».

Για μια απεργία που δεν έγινε, αλλά θα θάψει τους νεκροθράφτες της [του Παναγιώτη Μαυροειδή]

·        Tue, 21/05/2013 - 19:22

Η εξαγγελία της απεργίας των καθηγητών, η προληπτική επιστράτευση από την κυβέρνηση, η μαζική υποστήριξη της απεργιακής πρότασης στις συνελεύσεις και η αθλιότητα της αναστολής της απεργίας από την

2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ [του Θανάση Καμπαγιάννη]

·        Tue, 21/05/2013 - 16:58

Η 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προγραμματισμένη για τις 1-2 Ιούνη, διεξάγεται σε μια κρίσιμη καμπή της ταξικής πάλης, της κοινωνικής και πολιτικής αναμέτρησης που εγκαινιάστηκε στην Ελλάδα με την ε

«Διαδρομές» της δυαδικής εξουσίας [του Γιώργου Καλαμπόκα]

·        Mon, 20/05/2013 - 21:28

Στις 9 Απρίλη του 1917, στο άρθρο του στην Πράβντα με τίτλο «Για τη δυαδική εξουσία», ο Λένιν έγραφε: «Η πιο αξιοσημείωτη ιδιομορφία της επανάστασής μας βρίσκεται στο ότι δημιούργησε μια δυαδική εξ

Ρόδα και αγκάθια στο δρόμο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ [του Κώστα Παπαδάκη]

·        Mon, 20/05/2013 - 12:25

Ενότητα, συγκρότηση, υπέρβαση, προοπτική
 

Να βαθύνουμε την πολιτική συμφωνία [του Σπύρου Μαρκέτου]

·        Mon, 20/05/2013 - 12:23

Εξωστρέφεια, σαφής άποψη, αποφασιστική δράση
 

Από την φάση της «χειροτεχνίας» στην οργανωμένη δημοκρατία [του Αντώνη Δραγανίγου]

·        Mon, 20/05/2013 - 12:19

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ονειρευόμαστε, για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που χρειαζόμαστε [των Γ.Βλάχου, Δ.Σαραφιανού]

·        Mon, 20/05/2013 - 11:44

Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ονειρευόμαστε, για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που χρειαζόμαστε
 

Δεν υποτιμάμε καμιά μάχη [του Γιάννη Κούτρα]

·        Thu, 16/05/2013 - 16:46

Η πορεία προς τη 2η Συνδιάσκεψη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ γίνεται σε μία περίοδο που το θερμόμετρο του κινήματος ανεβαίνει.

Νέες προκλήσεις και απαιτήσεις [του Δημήτρη Δεσύλλα]

·        Thu, 16/05/2013 - 16:44

Bαδίζοντας προς τη 2η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, βρισκόμαστε μπροστά σε κρίσιμο σταυροδρόμι για τα δικαιώματα των εργαζομένων και το μέλλον της νέας γενιάς.

 

Εκτίμηση για τη λειτουργία της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. και προτάσεις για την οργανωτική της ανασυγκρότηση

1. Τέσσερα χρόνια συμπληρώθηκαν από τη γέννηση του πιο ελπιδοφόρου εγχειρήματος στο χώρο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Γέννημα των μεγάλων λαϊκών και νεολαιίστικων αγώνων  όλων των τελευταίων χρόνων, του θερμού Δεκέμβρη του 2008 η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτέλεσε μια σημαντική πολιτική τομή. Οι μεγάλες μάχες που έδωσαν από κοινού οι οργανωμένες αλλά και ανένταχτες δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς συνέβαλαν στη συνειδητοποίηση της ανάγκης ενιαίας έκφρασης.   και στην άρνηση των μοναχικών δρόμων που υπονόμευαν τη δυνατότητα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς να παρεμβαίνει με μαζικούς όρους.

- Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο διάστημα αυτό συσπείρωσε χιλιάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα, ήταν παρούσα σε όλους τους κρίσιμους κοινωνικούς αγώνες, παρεμβαίνει σε εργασιακούς χώρους, σχολές και γειτονιές. Κατοχυρώθηκε ως ένας αναγνωρίσιμος τρίτος πόλος της Αριστεράς με αξιοσημείωτη πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Κάθε συζήτηση για την αριστερά σήμερα, στην καθημερινή ζωή ή στην κεντρική πολιτική σκηνή, περιλαμβάνει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διεκδίκησε και διεκδικεί να ηγεμονεύσει η επαναστατική, αντικαπιταλιστική γραμμή μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, αποφεύγοντας και το ακολουθητισμό προς τη γραφειοκρατία και το ρεφορμισμό αλλά και τη λογική της διάσπασης και υπονόμευσης των αγώνων.

- Προχώρησε τον πολιτικό της λόγο, διατύπωσε το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμα δίνοντας την δική της απάντηση για άμεσο πολιτικό αγώνα και την σχέση του με την στρατηγική της επαναστατικής αλλαγής και του σοσιαλισμού / κομμουνισμού διαφορετική από τον «ρεαλισμό» της διαχείρισης του καπιταλισμού και του εξοβελισμού των αντικαπιταλιστικών στόχων στην «λαϊκή εξουσία». Διαμόρφωσε στόχους πάλης που επηρέασαν καθοριστικά το κίνημα αλλά και όλη την αριστερά.

- Έδειξε ότι μπορεί να υπάρχει ένα μέτωπο της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς στο οποίο να συναντιούνται διαφορετικά ρεύματα και ιδεολογικές παραδόσεις και μέσα από το συντροφικό διάλογο και την ανοιχτή δημοκρατική συζήτηση να διαμορφώνονται ανώτερες συνθέσεις, μέσα από τη δοκιμασία των απόψεων στη βάσανο των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών μαχών. Κάνοντας αποφασιστικά βήματα προς μια πραγματική δημοκρατική λειτουργία και ισότιμη συμμετοχή όλων των μελών του. Με αυτό τον τρόπο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρόλες τις αδυναμίες και τις καθυστερήσεις, διαλέγει έναν άλλο δρόμο και από πρακτικές όπως του ΣΥΡΙΖΑ όπου η επίφαση συμμετοχής απλώς επικυρώνει τις προειλημμένες αποφάσεις της ηγετικής ομάδας και από το ΚΚΕ που βαφτίζει «μέτωπο» το άθροισμα των ελεγχόμενων από αυτό μαζικών οργανώσεων.

2. Με την πρώτη Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έκανε σημαντικά βήματα μπροστά και στην οργανωτική λειτουργία και την δημοκρατική της συγκρότηση.

- Συγκροτήθηκαν περισσότερες τοπικές και κλαδικές επιτροπές πανελλαδικά. Πιο γειωμένες και με μεγαλύτερη παρέμβαση, συσπειρώνοντας σημαντικό αριθμό αγωνιστών.

- Αποφασίστηκε και προωθήθηκε  στην πράξη, αν και όχι ολοκληρωμένα, η απόφαση της 1ης Συνδιάσκεψης για ένα μέτωπο οργανωμένων και ανένταχτων αγωνιστών που βασίζεται στην δημοκρατική αρχή «ένα μέλος – μία ψήφος», με πλούτο απόψεων και συντροφική και δημιουργική σύνθεσή τους, κάνοντας έτσι ένα βήμα που άλλα μέτωπα με πολύ πιο μακρόχρονη λειτουργία δεν τόλμησαν ποτέ.

3. Το θετικό πρόσημο αυτής της διαδρομής όχι μόνο δεν πρέπει να κρύβει αδυναμίες, ανεπάρκειες και λάθη στη λειτουργία μας αλλά αντίθετα καθιστά πιο επιτακτική την αυτοκριτική συζήτηση και την πάλη για τη διόρθωση αυτών των προβλημάτων, καθώς η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί για όλους μας προτεραιότητα, ένα εγχείρημα προοπτικής και όχι μια πρόσκαιρη εκλογική σύμπραξη ή σανίδα επιβίωσης.

α) Bασική αδυναμία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι η ανεπάρκεια και ασυνέχεια στην πολιτική της παρέμβαση, οι αδύναμοι πολιτικοί δεσμοί με τον κόσμο του κινήματος, την ίδια την εργατική τάξη. Σημαντικά κενά στην έγκαιρη και εύστοχη δημόσια τοποθέτηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ελλιπής και συχνά καθυστερημένη παρέμβαση σε κρίσιμα πολιτικά γεγονότα. Ανεπαρκής και ασυνεχής λειτουργία των τοπικών και κλαδικών επιτροπών.
Μέσα από την αναβάθμιση της εξώστρεφης αυτοτελούς πολιτικής δράσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εμπνέονται να συμμετέχουν πιο ενεργά τα μέλη της, κερδίζονται νέοι αγωνιστές, ερχόμαστε σε επαφή με τα πιο πρωτοπόρα και αγωνιζόμενα τμήματα των εργαζόμενων, μεταφέρονται τα δικά τους ερωτήματα και προβληματισμοί  στις γραμμές μας, πράγμα  που αποτελεί την  πιο βασική προϋπόθεση για μια «δημοκρατική ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών». Οι πρωτοβουλίες και ο προσανατολισμός προς τα «έξω» καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό και το «μέσα», τον χαρακτήρα και τον τρόπο λειτουργίας του μετώπου. Μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ με χιλιάδες μέλη στις γραμμές της, ανοιχτή στα πρωτοπόρα κομμάτια του κινήματος, επιβάλει και μια διαφορετική συγκρότηση και λειτουργία στο εσωτερικό της.

Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται άλλωστε και από την διαφοροποιημένη εικόνα από την δράση των επιτροπών, που είναι το βασικό κύτταρο της λειτουργίας μας.
Τοπικές που πήραν πρωτοβουλίες και συνδέθηκαν με δράσεις στην περιοχή τους (για την στήριξη μιας απεργίας, μιας αντιφασιστικής – αντιρατσιστικής, μιας τοπικής πρωτοβουλίας για ελεύθερους χώρους, χαράτσια κλπ) είναι συνήθως και πιο συγκροτημένες, με τακτικές συνεδριάσεις και διαδικασίες, περισσότερα και πιο ενεργά μέλη κλπ. Αντίθετα όπου δεν υπήρχε τέτοια αντιμετώπιση, η εσωτερική λειτουργία των επιτροπών ατόνησε  σημαντικά.

β) Σημαντικές αδυναμίες υπάρχουν και στην συγκρότηση των κλαδικών επιτροπών. Ένας συνδυασμός των μεγάλων αντικειμενικών δυσκολιών που υπάρχουν κυρίως στους χώρους του ιδιωτικού τομέα, αλλά και υποκειμενικών πολιτικών αδυναμιών, όπως η «στενή συνδικαλιστική παρέμβαση», η αδυναμία να συνδυαστεί σωστά η δράση του πολιτικού μετώπου και των σχημάτων των χώρων, έχει οδηγήσει στο να μην σταθεροποιείται η πολιτικο-οργανωτική λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ακόμα και σε περιπτώσεις που υπάρχουν πολύ ισχυρές δυνάμεις  ή να μην αναπτύσσεται σε νέες.
Η ανάπτυξη των κλαδικών επιτροπών είναι προτεραιότητα για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ γιατί  επαναστατικό εγχείρημα δεν υφίσταται χωρίς την αναγκαία πολιτική γείωση σε κλάδους και χώρους δουλειάς και την ενεργό συμμετοχή του σαν οργανωτής και πολιτικό νεύρο των ταξικών αγώνων.

3.         Παρά τα θετικά βήματα υπάρχουν ακόμα σημαντικά προβλήματα και περιθώρια βελτίωσης πάνω στο ζήτημα της δημοκρατικής συγκρότησης και λειτουργίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην κατεύθυνση της  ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελώνΓια να λύνονται τα οργανωτικά προβλήματα, να «ενοποιείται» η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να λύνονται προωθητικά οι πολιτικές διαφορές ανάμεσα στα πολιτικά ρεύματα και τις οργανώσεις που την συγκροτούν και να γίνονται διαρκώς βήματα από την αρχική αφετηρία του μετώπου «αθροίσματος» οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών προς μια βαθύτερη ενότητα, στα πλαίσια της οποίας  αναπτύσσεται η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους και ανάμεσα στο οργανωμένο και το ανένταχτο δυναμικό της  απαιτείται η ενιαία δράση και σχεδιασμός, η αναβάθμιση των πρωτοβουλιών, του πολιτικού ρόλου και της λειτουργίας των επιτροπών, η εμβάθυνση μιας κουλτούρας διαλόγου και σύνθεσης, ο σεβασμός της πλειοψηφίας και η άρνηση λογικών βέτο, η αναλογική εκπροσώπηση όλων των διαφορετικών απόψεων που μπορεί να εκφραστούν, η κατάκτηση μιας όσο το δυνατόν ενιαίας οργανωτικής δομής.

Αποτελεί πλούτο και δύναμη για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τόσο η ύπαρξη όλων αυτών των οργανωμένων ρευμάτων κα συνιστωσών όσο και των ανένταχτων αγωνιστών της στον βαθμό βέβαια που  όλοι λειτουργούν έμπρακτα με συνθετικό και προωθητικό τρόπο. Θέλουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ «φιλόξενη» σε κάθε έναν αγωνιστή, με ιδιαίτερη προσπάθεια να εξασφαλίζεται η ισότιμη σχέση ενταγμένων ανένταχτων αγωνιστών. Να αποτελεί χώρο «συμβολής» και όχι «επιβεβαίωσης» της ιδιαίτερης πολιτικής γραμμής του καθενός, όπως συμβαίνει  ορισμένες φορές οδηγώντας σε παραλυτικούς οργανωτικούς διαγκωνισμούς, άγονες αντιπαραθέσεις και φθορά στο δυναμικό μας.

Έχουμε συνείδηση ότι τα προβλήματα στη λειτουργία των οργάνων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την  ΚΣΕ, το ΠΣΟ  μέχρι τις τοπικές και κλαδικές επιτροπές δεν είναι στενά οργανωτικού αλλά πολιτικού χαρακτήρα. Το «οργανωτικό» είναι σε κάθε περίπτωση πολιτικό ζήτημα. Χρειάζεται να συζητήσουμε πιο συστηματικά  και επί της ουσίας την συζήτηση για το πως πρέπει να δρα και να λειτουργεί ένα αντικαπιταλιστικό-επαναστατικό πολιτικό μέτωπο, όπως φιλοδοξούμε να γίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ,  τις  διαφορετικές πολιτικές  αντιλήψεις που υπάρχουν, την συγκεκριμένη κατάστασή μας τα συγκεκριμένα βήματα για να την υπερβούμε.


4.         Απαιτείται διαρκής προσπάθεια αναβάθμισης του πολιτικού ρόλου των ΤΕ, με εφαρμογή των ήδη αποφασισμένων από την προηγούμενη συνδιάσκεψη μέτρων αλλά και άλλων όπως  παρακολούθηση των συνεδριάσεων και γενικότερα της λειτουργίας τους από την ΚΣΕ και των της ΚΣΕ από τις τοπικές, συζήτηση και τοποθέτηση πάνω στις αποφάσεις της ΚΣΕ, μεγαλύτερη δυνατότητα έκτακτων συνδιασκέψεων για σοβαρά ζητήματα, οριζόντια διασύνδεση ανάμεσα στις ΤΕ και ΚΕ με κατάλληλες μορφές ώστε να εξασφαλίζεται η  αλληλοενημέρωση και η ανταλλαγή εμπειρίας,

Επιπλέον στοιχείο της πολιτικής και οργανωτικής αναβάθμισης των Επιτροπών είναι η καλύτερη αντιστοίχιση των ΤΕ με τον χώρο τους καθώς-πολλές ΤΕ έχουν ακόμα την αρχική μορφή που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες λειτουργίας αλλά και παρέμβασης στις τοπικές κοινωνίες.  Στόχευσή μας είναι η συγκρότηση ΤΕ σε αντιστοιχία με τους καλλικρατικούς Δήμους.


5. Τα όργανα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να κάνουν βήματα ώστε να αποτελούν όργανα μιας όσο το δυνατόν πιο ενιαίας πολιτικής και «καθοδηγητικής» λειτουργίας, εμβάθυνσης, σύνθεσης, παραγωγής και υλοποίησης μιας μάχιμης πολιτικής γραμμής.

Ωστόσο η ΚΣΕ είχε σημαντικά προβλήματα στην συγκρότηση και λειτουργία της.  Απουσιάζει ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων. Η σύνδεση ΚΣΕ-τοπικών περνάει κυρίως μέσα από τον οργανωτικό ιστό των συνιστωσών χωρίς τα αναγκαία βήματα οικοδόμησης ενός ενιαίου οργανωτικού ιστού.  Αντίστροφα, η εμπειρία της δράσης των ΤΕ και οι απόψεις – προτάσεις Τ.Ε. και Κ.Ε. δεν συγκεντρώνονται και δεν αξιολογούνται από την ΚΣΕ. Έτσι η ΚΣΕ δεν απέφυγε σοβαρές γραφειοκρατικές πλευρές στην λειτουργία της.

- Η ΚΣΕ προσπάθησε να εκφράσει και να βαθύνει το «κεκτημένο» της πρώτης Συνδιάσκεψης. Με εξαντλητική, πολλές φορές, συζήτηση και με διάθεση σύνθεσης και προχωρήματος.
Ωστόσο δεν έλειψαν και σημαντικά προβλήματα στην συγκρότηση και λειτουργία της. Πολύωρες συνεδριάσεις, χωρίς πάντα πρακτικές καταλήξεις και χρεώσεις. Επιπλέον τα όργανα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από «πάνω» την ΚΣΕ, μέχρι «κάτω» τα συντονιστικά των ΤΕ δεν είναι και δεν πρέπει να λειτουργούν σαν «διαπαραταξιακά» με τυχαία συμμετοχή ή συμμετοχή δια αντιπροσώπων, καταστάσεις που, στο βαθμό που υπάρχουν, εμποδίζουν την ύπαρξη  καταμερισμού,  αρμοδιοτήτων και προσωπική ανάληψη τομέων δουλειάς . Η σύνδεση ΚΣΕ-τοπικών χωρίς τα αναγκαία βήματα οικοδόμησης ενός ενιαίου οργανωτικού ιστού οδηγεί σε ελλιπή παρακολούθηση και σύνδεση με τις δράσεις, τις εμπειρίες, τις απόψεις και τις προτάσεις των τοπικών και κλαδικών επιτροπών σε πανελλαδικό επίπεδο. Με αυτό τον τρόπο η πολύτιμη εμπειρία των μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ούτε συγκεντρώνεται συλλογικά ούτε αξιολογείται

Χρειάζεται να ξεπεραστούν άμεσα αυτές οι αδυναμίες, η ΚΣΕ να μπορεί έγκαιρα, αιχμηρά και οργανωμένα να συμβάλει στην υλοποίηση των αποφάσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στην κατεύθυνση αυτή συμβάλλει και η πρόταση για αύξηση του αριθμού των μελών της ΚΣΕ σε 23 προκειμένου να αξιοποιηθούν περισσότεροι σύντροφοι και συντρόφισσες ανένταχτοι/ες.

- Η ΠΣΟ συγκλήθηκε μόνο κατά την περίοδο των εκλογών, τα μέλη της αξιοποιήθηκαν ελάχιστα.  Προτείνεται η πιο τακτική λειτουργία της, τουλάχιστον 3 φορές το χρόνο και έκτακτα όποτε απαιτείται, καταμερισμός αρμοδιοτήτων στο σύνολο των μελών της, βήματα που θα συμβάλουν στην καλύτερη λειτουργία και πανελλαδική συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

- Σε επίπεδο περιφέρειας συχνά προκύπτει ανάγκη συντονισμένης παρέμβασης και συνεργασίας ανάμεσα στις διάφορες τοπικές και κλαδικές επιτροπές. Γι αυτόν τον σκοπό οι επιτροπές με την συμβολή της ΚΣΕ και της ΠΣΕ μπορούν να προχωρήσουν σε περιφερειακές συσκέψεις και  δημιουργία περιφερειακών συντονιστικών επιτροπών, σύμφωνα με το καταστατικό

6. Οι αποφάσεις για το οργανωτικό της 1ης Συνδιάσκεψης είναι αφετηρία και βάση για να συνεχίσουμε.

- Υπάρχουν αποφάσεις που έχουν καθυστερήσει και χρειάζεται να προχωρήσουν άμεσα όπως η  συγκρότηση γραμματειών για το συνδικαλιστικό, αγροτικό, τοπική αυτοδιοίκηση κλπ, η αναβάθμιση του Γραφείου Τύπου και η καλύτερη σύνδεσή του με την ΚΣΕ, η δυνατότητα έκδοσης εφημερίδας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η οργάνωση κεντρικών πολιτικών εκδηλώσεων (φόρουμ, φεστιβάλ κλπ), τα άνοιγμα γραφείων κεντρικά και τοπικά.


7. Με βάση και την εμπειρία από την πρώτη Συνδιάσκεψη χρειάζεται να προσδιορίσουμε καλύτερα την έννοια του «μέλους» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Έτσι προτείνεται το σχετικό τμήμα του καταστατικού να προστεθεί το παρακάτω:
«Επειδή ακριβώς είμαστε ένα μέτωπο της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς επιδιώκουμε τα μέλη να στρατεύονται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ με βάση τα παραπάνω κριτήρια και όχι ευκαιριακά. Είμαστε αντίθετοι με τις σοσιαλδημοκρατικές και ρεφορμιστικές αντιλήψεις που θέλουν μέλη «μιας χρήσης», μέλη απλώς ψηφοφόρους, μέλη παθητικά.”
Επιπλέον να προστεθεί: «Παύει να είναι μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ όποιος δεν συμμετέχει σε καμία δραστηριότητά της αδικαιολόγητα και πάνω από 8μήνες, δεν συνεισφέρει οικονομικά για το ίδιο διάστημα, στρατεύεται και υποστηρίζει άλλον πολιτικό φορέα. Αφαίρεση της ιδιότητας μέλους γίνεται από την συνέλευση της Τοπικής ή Κλαδικής Επιτροπής με ενισχυμένη πλειοψηφία 2/3 επί των παρόντων μελών. Απαιτείται επικύρωση από την ΚΣΕ. Κάθε μέλος έχει δυνατότητα να προσφύγει κατά μιας τέτοιας απόφασης στην ΚΣΕ, και εφόσον το ζητήσει και  στην Συνδιάσκεψη».

8. Στα πλαίσια της συζήτησης της ΚΣΕ έχουν κατατεθεί διαφορετικές προτάσεις οργανωτικού χαρακτήρα Με την απόφαση της αυτή η ΚΣΕ επιχειρεί να διαμορφώσει μια ελάχιστη ενιαία βάση για την καλύτερη ανάπτυξη των διαφορετικών προβληματισμών και προτάσεων και την ώριμη κατάληξή τους στην διαδικασία της Συνδιάσκεψης. Οι προτάσεις αυτές αφορούν σημαντικά ζητήματα όπως:

α) Τον τρόπο εκλογής των αντιπροσώπων για την Συνδιάσκεψη και των  οργάνων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Συγκεκριμένα προτάθηκε η παρακάτω προσθήκη:

«Έχοντας σαν αφετηρία την απόφαση της ΠΣΕ που συγκλήθηκε στις 22/1/12, αμέσως μετά την 1η Συνδιάσκεψη, η οποία αποφάσισε ομόφωνα την διεύρυνση της ΚΣΕ με συμβουλευτική ψήφο των επιλαχόντων υποψηφίων σε αυτήν και επισήμανε την αναγκαιότητα «διερεύνησης μέτρων που θα εξασφαλίσουν την μεγαλύτερη δυνατή και πιο αναλογική αντιπροσώπευση των υποψηφίων στα όργανα, στην πορεία προς την επόμενη Συνδιάσκεψη», προτείνεται να αλλάξει ο τρόπος εκλογής για τους αντιπροσώπους και τα όργανα. Αντί για ενιαία λίστα υποψηφίων και δικαίωμα εκλογής για το 1/4 των εκλέξιμων θέσεων μέσα από μυστική ψηφοφορία, να προχωρήσουμε σε έναν τρόπο εκλογής όπου μπαίνουν ανοιχτά προτάσεις για το σύνολο των εκλεγομένων, ψηφίζονται δημόσια και εκπροσωπούνται ανάλογα με τις ψήφους που πήραν. Ένας τρόπος εκλογής απόλυτα δημοκρατικός, που ενισχύει την προσπάθεια σύνθεσης μέσα από κατάθεση συνολικής πρότασης για τους εκλεγόμενους, που γίνεται ανοιχτά, που εξασφαλίζει ότι καμία άποψη που έχει κατατεθεί δεν αποκλείεται εφόσον έχει ψηφιστεί από 3 τουλάχιστον συντρόφους (που είναι το μέτρο της αντιπροσώπευσης).
Συγκεκριμένα προτείνεται να αλλάξει η παράγραφος 5 της προηγούμενης απόφασης για το οργανωτικό ως εξής:
«Κάθε όργανο εκλέγεται από την αντίστοιχη Συνέλευση των μελών με διαδικασίες απλής αναλογικής ανάμεσα στα προτεινόμενα ψηφοδέλτια. Κάθε 3 μέλη έχουν το δικαίωμα να συγκροτήσουν πρόταση, κάθε μέλος έχει δικαίωμα να ψηφίσει την πρόταση της επιλογής του, η σύνθεση των εκλεγμένων προκύπτει αναλογικά από αυτές τις διαδικασίες.»

β) Σε περίπτωση που το σύστημα εκλογής μείνει ως έχει απαιτούνται μέτρα προς την κατεύθυνση της δημοκρατικότερης και αναλογικότερης εκλογής αντιπροσώπων όπως η μείωση του μέτρου σταυροδοσίας στο 1/6 ή στο 1/5. Το γεγονός ότι η ΚΣΕ, παρά την απόφαση του ΠΣΟ, δεν αποφάσισε έστω και κάποια πρώτα άμεσα βήματα δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημοκρατική διεξαγωγή της διαδικασίας και κινδύνους αποκλεισμών όπως συνέβη και στην Α'Συνδιάσκεψη.

γ) Τον χαρακτήρα της αυτοκριτικής για την λειτουργία των οργάνων της και ειδικά της ΚΣΕ.
Εκφράστηκε η άποψη πως " Η εικόνα που παρουσιάζεται είναι ετεροβαρής ως προς τη θετική εκδοχή, δεν γίνεται η απαραίτητη αυτοκριτική, ειδικά στον τρόπο με τον οποίο οι συνιστώσες αντιμετώπισαν τη συνολική λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πρέπει να επισημανθεί με σαφήνεια πως  «η ΚΣΕ  λειτούργησε περισσότερο σαν διαπαραταξιακό όργανο, αποσπασμένο από τις ΤΕ, με και έχει την ευθύνη για την πλήρη υποβάθμιση του ΠΣΟ. Παραμένουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ των συνιστωσών και δεν έγιναν τα απαραίτητα βήματα προς την κατεύθυνση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών, πράγμα που αποτυπώθηκε  στη λογική των βέτο, στην λειψή και ανεπαρκή πολιτική συζήτηση στις τοπικές "

δ) Για την σχέση της Κεντρικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΚΣΕ) και του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου (ΠΣΟ). Συγκεκριμένα προτάθηκε:  "Το ΠΣΟ εκλέγεται από τη συνδιάσκεψη και είναι το κυρίαρχο όργανο ανάμεσα σε δύο συνδιασκέψεις, έτσι ώστε να κατοχυρωθεί ως το βασικό πολιτικό νεύρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ως βήμα στην καλύτερη πανελλαδικότητα και στη βαθύτερη δημοκρατία.. Στην 1η συνεδρίασή του εκλέγει την ΚΣΕ"

ε) Για την αναβάθμιση του πολιτικού ρόλου των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών και τον ρόλο τους ανάμεσα στις Συνδιασκέψεις προτάθηκε το παρακάτω: «Κάθε πολιτικού χαρακτήρα απόφαση των οργάνων συζητείται υπό μορφή εισήγησης από όλες τις επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι οποίες καλούνται να αποφασίσουν επί αυτής. Οι αποφάσεις των επιτροπών με τυχόν αλλαγές, προσθήκες ή αντιρρήσεις καταγράφονται, συγκεντρώνονται και επιστρέφουν στα αντίστοιχα όργανα, όπου και συζητούνται στο σύνολό τους. Κάθε άλλη απόφαση επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μεταφέρεται στα όργανα, όπου και συζητείται. Στόχος είναι η αμφίδρομη επικοινωνία και μεταφορά αποφάσεων μεταξύ επιτροπών και οργάνων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ».


στ) Για την ανάπτυξη του αυτοτελούς οργανωτικού ιστού και την περιφερειακή συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ προτάθηκε το εξής: « Για την οργανωμένη πολιτική λειτουργία των επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανά την Ελλάδα διεξάγονται ετήσιες Περιφερειακές συνδιασκέψεις την περίοδο ανάμεσα στις Πανελλαδικές συνδιασκέψεις. Περιφερειακές συνδιασκέψεις γίνονται σε κάθε καλλικρατική Περιφέρεια ή μεγάλο πολεοδομικό συγκρότημα όπου δρουν άνω της μίας επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Οι Περιφερειακές Συνδιασκέψεις συζητούν στη βάση των πολιτικών αποφάσεων της συνδιάσκεψης και των οργάνων και έχουν αποφασιστικό χαρακτήρα για θέματα που άπτονται του χώρου ευθύνης τους…. Στις τοπικές συνδιασκέψεις συμμετέχουν όλα τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην αντίστοιχη περιφέρεια με βάση την αρχή ένα μέλος – μία ψήφος…Από τις περιφερειακές συνδιασκέψεις εκλέγονται και τα αντίστοιχα Τοπικά Συντονιστικά όργανα... Τα Τοπικά Συντονιστικά έχουν στόχο να συντονίζουν και να οργανώνουν τη δράση στη βάση των αποφάσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των συνδιασκέψεων εκλογής τους. Έχουν αποφασιστικό χαρακτήρα σε θέματα που άπτονται του χώρου ευθύνης τους. Η διαδικασία εκλογής τους από τις αντίστοιχες τοπικές συνδιασκέψεις είναι αντίστοιχη της εκλογής οργάνων από την Πανελλαδική συνδιάσκεψη και από τις Τοπικές και Κλαδικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.»

Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

 

Τα μαθήματα αγώνα και αντίστασης που πρόσφεραν οι εκπαιδευτικοί δεν σβήνουν

Η αγωνιστική απόφαση των καθηγητών για απεργία στις εξετάσεις που καταγράφηκε στις δεκάδες μαζικές συνελεύσεις, ενώ ήταν ήδη γνωστό το θέμα της επιστράτευσης,  δείχνει ότι εργαζόμενοι οργανωμένα μπορούν να σπάσουν την ηττοπάθεια, να επιλέξουν τη σύγκρουση με στόχο τη νίκη. Μπορούν να αναμετρηθούν με το φόβο, με τον κοινωνικό αυτοματισμό-κανιβαλισμό, μπορούν να αναδείξουν αιτήματα που ενώνουν τους εργαζόμενους. Για αυτό και προκάλεσε τον πόλεμο από το μέτωπο κυβέρνησης, μνημονιακών ΜΜΕ και φασιστικής Χρυσής Αυγής.

Αυτήν την αγωνιστικότητα ακύρωσε η αντιδημοκρατική ενέργεια των συνδικαλιστών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στην πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ να κλείσουν την απεργία μέσα από πρωτοφανείς μεθοδεύσεις στη γενική συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 15 Μάη.

Οι εκπαιδευτικοί έφεραν στο προσκήνιο την ανάγκη νικηφόρων αγώνων, ανέδειξαν το δικαίωμα στην εκπαίδευση, οδήγησαν σε απομόνωση την κυβέρνηση και τις αυταρχικές της επιλογές για επιστράτευση.

Όμως το κύμα συμπαράστασης και αγωνιστικής συμπόρευσης υπονομεύτηκε από την στάση των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που άδειασαν τους εκπαιδευτικούς και στήριξαν την κυβέρνηση. Είναι πιο αναγκαία από ποτέ η συζήτηση για ένα άλλο, ταξικό εργατικό κίνημα, δημοκρατικό, αγωνιστικό, μακριά από συμβιβασμένες ηγεσίες.

Η απόρριψη της απεργίας από το ΚΚΕ, τα μισόλογα «ναι μεν, αλλά» ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως η σύμπραξή του με τις κυβερνητικές παρατάξεις είναι ξεκάθαρο ότι συνέβαλαν καθοριστικά στην αναδίπλωση. Φάνηκε ότι η αριστερά της υποταγής, η αριστερά που παραπέμπει είτε στην κυβερνητική λύση διαχείρισης του συστήματος είτε στη «λαϊκή εξουσία» οδηγεί σε αδιέξοδο και ήττα το λαό, αφήνει τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου να κυριαρχούν. Είναι ανάγκη του σήμερα η πάλη για μία άλλη αριστερά της ανατροπής, που στηρίζει και πιστεύει στους νικηφόρους αγώνες του κόσμου της εργασίας. Σε αυτό το δρόμο η αντικαπιταλιστική Αριστερά στους εκπαιδευτικούς στήριξε μέχρι τέλους τη γραμμή του αγώνα.

Οι χιλιάδες καθηγητές που συμμετείχαν στις συνελεύσεις και υπερψήφισαν το «ναι» στην απεργία κόντρα στην επιστράτευση, αποτελούν τη βάση για την αγωνιστική, ενωτική ανασυγκρότηση του κινήματος και την επιστροφή του με ένα κύμα ακόμα πιο ισχυρό και συνειδητό, το οποίο θα σαρώσει τον κυβερνητικό ολοκληρωτισμό, τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τις ηττοπαθείς ταλαντεύσεις. Ούτε υποχώρηση, ούτε απαισιοδοξία: βγάζουμε τα συμπεράσματά μας και προχωράμε. Ο αγώνας για τη ζωή, τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τις ελευθερίες του λαού και της νεολαίας συνεχίζεται μέχρι τη νίκη!

 

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

 

Πισώπλατο χτύπημα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην απεργία των καθηγητών

16.05.13

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων-Κινήσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχετικά με το πραξικόπημα που στήθηκε στη συνέλευση προέδρων των ΕΛΜΕ ενάντα στην Απεργία των καθηγητών

"Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις Β΄ βάθμιας εκπαίδευσης καταγγέλλουν τις παρατάξεις ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΣΥΡΙΖΑ) και ΠΑΣΚΕ για το πραξικόπημα το οποίο στήθηκε στη ΓΣ προέδρων των ΕΛΜΕ στις 15/05/2013.

Ενώ ο κλάδος των καθηγητών ψήφισε με εκπληκτικά ποσοστά την απεργία για την Παρασκευή 17 Μάη, οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ που προέρχονται από τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΔΑΚΕ, ενώ δεν είχαν κανένα δικαίωμα σύμφωνα με το καταστατικό της ΟΛΜΕ να αναιρέσουν την απόφαση των Γενικών Συνελεύσεων, φρόντισαν να θάψουν την απεργία και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις.

Θα συνεχίσουμε με κάθε τρόπο την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας, Για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και τον οριστικό ενταφιασμό της συνδικαλιστικής προδοσίας.
Οι εφιάλτες πρέπει να τιμωρηθούν!

Αθήνα, 15/05/2013" 

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, πιστή στο καθήκον της να στηρίζει σε όλες τις κρίσιμες στιγμές την κυβερνητική πολιτική και την ομαλότητα, με πρωτοφανής συνδικαλιστικούς χειρισμούς, έγραψε στην κυριολεξία στα... παλιά της παπούτσια την εκφρασμένη -και με τις ψήφους και με τη μαχητική στάση τους- θέληση και γνώμη χιλιάδων και χιλιάδων καθηγητών, οι οποίοι στις πιο μαζικές Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ της τελευταίας δεκαετίας -τουλάχιστον, εκφράστηκαν με συντριπτικά ποσοστά υπέρ της απεργίας. Οι συνελεύσεις αυτές, που αποτύπωσαν δημοκρατικά, μαζικά και ανοιχτά τη θέληση του κλάδου των καθηγητών, εξουσιοδότησαν, όπως προβλέπεται από τη λειτουργία των σωματείων και της ΟΛΜΕ, τους προέδρους των ΕΛΜΕ, να ψηφίσουν υπέρ της κήρυξης απεργίας στη συνέλευση των προέδρων που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15/5. Αντί γι΄ αυτό, οι πρόεδρεοι που ανήκουν στις παρατάξεις ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ και Αυτόνομη Παρέμβαση-Συνεργασία (ΣΥΡΙΖΑ), υπάκουσαν στις κομματικές τους αποφάσεις και πιέσεις, αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν την απεργία, με τερτίπια και συνδικαλιστικούς χειρισμούς. Είναι βαριά η ευθύνη τους απέναντι στον κλάδο των εκπαιδευτικών, απαέναντι σε όλο το κίνημα και την κοινωνία που ακούμπησε, ανέπνευσε και στάθηκε στο πλευρό των εκπαιδευτικών, για τα δίκαια αιτήματα τους, για το δικαίωμά τους να πραγματοποιήσουν απεργία, ενάντια στην κυβερνητική επιστράτευση. Κατέθεσαν τα όπλα και λουφάζουν στην πιο κρίσιμη στιγμή.

Οι ταξικές δυνάμεις και η αντικαπιταλιστική αριστερά, έγκαιρα και εξ΄ αρχής είχαν υπογραμμίσει ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμία εμπιστοσύνη στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ιδιαίτερα στους κυβερνητικούς συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ. Σταθερή και μόνιμη θέση μας είναι η οργάνωση των αγώνων από τα κάτω, με πλήρη αποφασιστικότητα και έλεγχο των Γενικών Συνελεύσεων, με απεργιακές επιτροπές και επιτροπές αγώνα που θα είναι όργανα πάλης στα χέρια των εργαζόμενων και όχι διαχείριση του αγώνα από τον εκφυλισμένο συνδικαλισμό της υποταγής.

Οι εργαζόμενοι, εκτός από πολιτικά συμπεράσματα για τη στάση τους, πρέπει να πάρουν την υπόθεση των αγώνων στα χέρια τους. ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ και μεγάλες Ομοσπονδίες, σε όλες τις κρίσιμες μάχες του κινήματος όχι μόνο δεν συμβάλλουν στο ξεδίπλωμα και το ανέβασμα της πάλης, αλλά καθηλώνουν και όταν χρειάζεται στέκονται απέναντι και ενάντια στους αγώνες. Στην εποχή της άγριας επίθεσης, του πολέμου που έχουν κηρύξει κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και κεφάλαιο ενάντια στους εργαζόμενους, δεν φτάνουν οι αγώνες διαμαρτυρίας και οι συμβολικές κινήσεις. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και δυστυχώς και οι δυνάμεις της κυρίαρχης αριστεράς με τη στάση τους (ΠΑΜΕ και στάση του στην πρόταση για απεργία και τις συνελεύσεις, και Αυτόνομη Παρέμβαση-ΣΥΡΙΖΑ με την απαράδεκτη στάση της στη συνέλευση προέδρων και το ΔΣ της ΟΛΜΕ) θέλουν συμβολικούς αγώνες διαμαρτυρίας, όχι αγώνες ανατροπής, πραγματικής σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική. Δεν πιστεύουν ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και το κίνημά τους μπορούν να γίνουν πρωταγωνιστές στην πάλη για την ανατροπή, στην αλλαγή της κατάστασης, στη νίκη των αγώνων. Έχουν υποτάξει όλη την παρέμβασή τους στον κοινοβουλευτικό δρόμο, τους συσχετισμούς (που έτσι δεν θα αλλάξουν ποτέ), τα πιο χαμηλά και συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.

Οι εργαζόμενοι εκτός από συμπεράσματα για το ρόλο των δυνάμεων αυτών και τους μηχανισμούς του υποταγμένου συνδικαλισμού, πρέπει να βρουν μορφές συσπείρωσης και δράσης "από τα κάτω", να παλέψουν για να ανατρέπονται τα κάθε λογής πραξικοπήματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών και των κυβερνητικών και ρεφορμιστικών δυνάμεων. Ο αγώνας θα συνεχιστεί, γι΄ αυτό να είναι βέβαιοι. Αυτό έδειξαν οι μαζικές και μαχητικές συνελεύσεις, και αυτή τη διάθεση και το δίκιο δεν μπορούν να το καθυποτάσσουν για πάντα. 

Νωρίτερα χθές, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ κατέθεσαν την παρακάτω δήλωση:

ΔΗΛΩΣΗ των εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ στο Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ Ηλία Σμήλιου, Ζέτας Μελαμπιανάκη, Αντώνη Ναξάκη

Κι έρχεται η στιγμή ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις…

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος που μια απόφαση μπορεί να είναι καταλυτική για την πορεία των πραγμάτων, μπορούν «ν’ αλλάξουν τον ρου της ιστορίας».

Μια τέτοια στιγμή, σε μια τέτοια εποχή ζούμε οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο κι όλη η ελληνική κοινωνία. Η απεργία των εκπαιδευτικών της Δ.Ε., με το περιεχόμενο και τη μορφή που προτείνεται μπορεί πραγματικά να αποτελέσει το έναυσμα ενός παλλαϊκού ξεσηκωμού που θα οδηγήσει στην πτώση της τρικομματικής χούντας που μας κυβερνά και τη συνολική ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.

Γιατί η απεργία των εκπαιδευτικών της Δ.Ε. έρχεται με τα αιτήματά της να αμφισβητήσει τον πυρήνα της πολιτικής του κεφαλαίου, της πιο βάρβαρης στη σύγχρονη ιστορία επίθεσης στα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Και σαν τέτοια μπορεί να συνεγείρει, να ενώσει στους δρόμους του αγώνα τους εκπαιδευτικούς με τους μαθητές, τους φοιτητές, τους άνεργους, τους εργαζόμενους σε δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα. Κι όχι σε μια ακόμη 24ωρη απεργία (δίπλα στις καμιά 30αριά ξεκομμένες τέτοιες που μέχρι τώρα κάναμε…) αλλά σ’ έναν αγώνα διαρκείας, δυναμικό, ανυποχώρητο, αποφασιστικό, σ’ έναν αγώνα που μπορεί να είναι νικηφόρος.

Γι αυτό κεφάλαιο και πολιτικοί του εκπρόσωποι αποφάσισαν να τον χτυπήσουν με τον πιο άγριο τρόπο, με κάθε όπλο που διέθεταν. Πρώτα απ’ όλα μέσα από τα άθλια Μ.Μ.Ε., στην κατεύθυνση του κοινωνικού αυτοματισμού. Στη συνέχεια με την απαγόρευση ενός ακόμη εργατικού αγώνα, με τη χρήση ολοκληρωτικής έμπνευσης νομοθετικών πράξεων και την προληπτική(!!!) επιστράτευση των καθηγητών.

Μα δεν τους έφταναν αυτά τα όπλα. Χρειάζονταν κι εχθρούς στο εσωτερικό του εργατικού κινήματος. Και δυστυχώς βρήκαν μπόλικους πρόθυμους στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ, στη συνεδρίασή της στις 13/5. Βρήκαν κι αυτούς που στην πρόταση της ΟΛΜΕ (και της ΔΟΕ) για πανδημοσιοϋπαλληλική-πανεργατική απεργία στις 17 του Μάη, αντιπρότειναν απεργία στις 14/5 (ΠΑΜΕ). Μια απεργία χωρίς στην ουσία κανένα επίδικο και με πρόδηλα τα χαρακτηριστικά της παταγώδους αποτυχίας. Βρήκαν φυσικά και τους συνήθεις ύποπτους στην προκήρυξη τέτοιων αγώνων (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) που έσπευσαν να αποδεχτούν την αντιπρόταση.

Όμως ο φθόνος, ο τρόμος και το ξεπούλημα αποδείχθηκαν όπλα λιγότερο ισχυρά απ’ την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών της Δ.Ε., που δυο μέρες τώρα, μέσα από μαζικότατες Γενικές Συνελεύσεις, επικύρωσαν την πρόταση της ΟΛΜΕ κι έστειλαν στα αζήτητα της ιστορίας κάθε άλλη πρόταση διαχείρισης και τελικά εκτόνωσης του αγώνα.

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ καλούμε την Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ, έστω κι αυτή την ύστατη στιγμή, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να κηρύξει 24ωρη απεργία την Παρασκευή 17 Μάη.

Τέρμα πια οι αυταπάτες ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες!

Στην απολυταρχική επίθεση απαντάμε με ενότητα και αγώνα Δεν είναι νέο ότι η τρικομματική χούντα γράφει για άλλη μια φορά στα παλιά της τα παπούτσια ακόμα και τη «δημοκρατική νομιμότητα», στο όνομα της οποίας έχουν αποσιωπηθεί τα μεγαλύτερα πραξικοπήματα. Αυτή τη φορά όμως τα τάγματα του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη έδρασαν μαζικά, ταυτόχρονα και πιο αυταρχικά από ποτέ. Μέσα σε τρία 24ωρα, αφού επιστράτευσαν τους καθηγητές πριν καν επικυρωθεί η απόφαση για απεργία,  έδειραν και συνέλαβαν γυναίκες στις Σκουριές και έβαλαν τα ΜΑΤ μπροστάρηδες κόντρα στους απεργούς της ΜΕΒΓΑΛ. Αυτό το σαββατοκύριακο που πέρασε, ήταν γεμάτο πραξικοπήματα. Είναι πλέον προφανές ότι η τρικομματική χούντα επιτελεί συγκεκριμένο έργο, χωρίς καμία άλλη αρχή παρά μόνο με γνώμονα την υπεράσπιση των συμφερόντων που τη στηρίζουν και στηρίζει. Για να το καταφέρει, δεν έχει κάνει απλά κουρελόχαρτο το σύνταγμα ή τους νόμους. Αμφισβητεί στην πράξη την ανθρώπινη ελευθερία, τη δημοκρατία και κάθε έννοια ηθικής, διαλύει την κοινωνία, είναι εχθρική και εκδικητική όχι μόνο απέναντι σε όποιον αντιστέκεται, αλλά και σε όποιον απλώς διαφωνεί, πλέον.  Θα μείνουν μόνοι τους-θα τους ανατρέψουμε! Η αλήθεια, η πιο επαναστατική πράξη από όλες, δεν είναι αυτή που κεκεδίζουν οι υπουργοί της τρικομματικής χούντας και σιγοντάρουν τα δελτία των 8 με τις ομιλούσες κεφαλές τους. Η αλήθεια, είναι στο αγωνιστικό μήνυμα των εκπαιδευτικών, στα γράμματα συμπαράστασης των μαθητών τους, στα αιτήματα των απεργών, στις σφιγμένες γροθιές των κατοίκων των Σκουριών, στον επίμονο αγώνα των απεργών της ΜΕΒΓΑΛ και άλλων εργοστασίων. Όλοι και όλες, στις πορείες και συγκεντρώσεις συμπαράστασης στους απεργούς εκπαιδευτικούς, στους εργαζόμενους της ΜΕΒΓΑΛ και τους κατοίκους των Σκουριών. Να δυναμώσει ακόμα περισσότερο το ρεύμα που βγήκε στους δρόμους τη Δευτέρα, συμπαραστεκόμενο στους καθηγητές. Όλοι και όλες στους δρόμους-είναι επιβαλλόμενη πλέον η υπεράσπιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων μας, είναι υποχρέωση η ανατροπή της χούντας κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ.   ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή  

www.antarsya.gr

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Η νίκη του αγώνα των καθηγητών, νίκη όλου του λαού:  Για δουλειά, παιδεία, ελευθερία.

Η επίθεση της Κυβέρνησης στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού κλιμακώνεται. Στο στόχαστρο μπήκε τώρα η δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οι μαθητές και οι καθηγητές. Στα πλαίσια της δημοσιονομικής πολιτικής της μείωσης στο ελάχιστο του κόστους των κοινωνικών κατακτήσεων στην Παιδεία και στην Υγεία, ψηφίζει νόμους για τον περιορισμό των αναγκών σε εκπαιδευτικούς.

Μετά την κατάργηση εκατοντάδων σχολείων σε όλη τη χώρα, την αύξηση των μαθητών ανά τμήμα, τη διακοπή διορισμών εκπαιδευτικών, μόνιμων και αναπληρωτών, την απόλυση ουσιαστικά 10.000 αναπληρωτών από την επόμενη σχολική χρονιά, προχωράει στην θέσπιση της αναγκαστικής μετάθεσης τους και στην αύξηση του διδακτικού ωραρίου τους με στόχο τη δημιουργία υπεράριθμων, ώστε να προχωρήσει σε επόμενη φάση σε απολύσεις.

Παράλληλα ετοιμάζει τους νέους νόμους για το Γενικό και το Τεχνολογικό Λύκειο με στόχο να τα μετατρέψει σε επιχειρήσεις, όπου η γνώση θα αντικατασταθεί από τις πληροφορίες, οι μαθητές σε πελάτες (που γιατί όχι θα πρέπει να πληρώνουν σε λίγα χρόνια για τις παρεχόμενες υπηρεσίες) και οι διευθυντές των σχολείων σε managers. Συγχρόνως διαλύει τις εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και εξαθλιώνει τους εκπαιδευτικούς, με την υποχρέωση να εργάζονται σε απομακρυσμένες περιοχές με δυσανάλογο με το μισθό τους κόστος.

Οι καθηγητές μπροστά σε αυτή την επίθεση αποφασίζουν να δώσουν έναν σκληρό αγώνα επιβίωσης των ίδιων και της δημόσιας εκπαίδευσης. Σηκώνουν το γάντι που τους ρίχνει η τρικομματική Κυβέρνηση στην πιο δύσκολη περίοδο για αυτούς, τις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Η απεργία των καθηγητών είναι απεργία για τη δημόσια παιδεία, είναι απεργία για το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση, είναι απεργία για το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και την ελπίδα. Συμβάλλουν συνολικά στον αγώνα του λαού για την απόκρουση και ανατροπή του κοινωνικού σφαγείου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Αποτελεί μεγάλο λάθος της ηγεσίας του ΚΚΕ η εναντίωση στην απόφαση για σκληρό απεργιακό αγώνα, στο όνομα της μη διατάραξης των πανελλαδικών εξετάσεων. Η Αριστερά πρέπει να στηρίζει και όχι να αποφεύγει τους αγώνες.

Ο αγώνας των καθηγητών μπορεί να είναι νικηφόρος εάν στηριχθεί στη μαζική τους συμμετοχή, στις συνελεύσεις, στις διαδηλώσεις, στις απεργιακές επιτροπές, παντού! Ενωμένοι οι αγωνιζόμενοι εκπαιδευτικοί από τα κάτω, υπερβαίνοντας τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, με την έμπρακτη στήριξη των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, μπορούν να ανατρέψουν την κυβερνητική πολιτική.

Η κυβέρνηση τολμά να κατηγορήσει τους καθηγητές για παιχνίδι με τον κόπο και την αγωνία των μαθητών. Έχοντας δημιουργήσει ένα σχολείο-εξεταστικό κάτεργο, την ίδια στιγμή που οι θέσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση περικόπτονται και η ανεργία στους νέους εκτινάσσεται στο 64% η κυβέρνηση δεν δικαιούται να μιλά για την αγωνία της νεολαίας και των οικογενειών τους.

Οι καθηγητές και καθηγήτριες απεργούν για όλους μας και γι' αυτό όλες και όλοι μας είμαστε στο πλευρό τους. Η κυβέρνηση είναι γελασμένη εάν πιστεύει ότι μπορεί να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά του κοινωνικού αυτοματισμού και καλά θα κάνει να ξεχάσει κάθε σκέψη για επιστράτευση γιατί θα πέσει στο κενό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει και συμπαραστέκεται στον δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών. Θα βρεθεί μαζί τους καλώντας όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία στο δρόμο για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην εκπαίδευση, την εργασία και τη ζωή αλλά και το δικαίωμα να παλεύουμε για όλα αυτά. 

Η μάχη ξεκίνησε. Να πάρουμε όλοι θέση.

ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η τοπική επιτροπή Πρέβεζας της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α  χαιρετίζει όλους τους εργαζόμενους που κατέβηκαν και διαδήλωσαν σε όλες τις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις-διαδηλώσεις. Το μήνυμα της εξέγερσης του Σικάγου παραμένει ζωντανό και πολύ επίκαιρο. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να απαντήσει και να λύσει τα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων και της εργατικής τάξης. Βυθίζεται στη κρίση του και προσπαθεί να την ξεπεράσει διαλύοντας τις ζωές μας. Να μην τον αφήσουμε. Με παλλαϊκό πανεργατικό ξεσηκωμό να ανατρέψουμε την συγκυβέρνηση. Να επιβάλλουμε το δρόμο των λαϊκών και εργατικών αναγκών. H οργή και η αγανάκτηση του λαού να γίνει φουσκωμένο ποτάμι που θα τους παρασύρει. Να σπάσουμε το φόβο και τη λογική του μονόδρομου. Υπάρχει κι άλλος δρόμος για να ακολουθήσουμε, όχι πιο δύσκολο από αυτόν που μας προτείνουν: Το χρέος είναι δικό τους και δεν θα το πληρώσουμε. Έξω από τη σιδερένια φυλακή του ευρώ και της Ε.Ε., να πάρουμε πίσω τις τράπεζες, το δημόσιο πλούτο, τα χωράφια, τα εργοστάσια και τις ζωές μας, για να απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι τον πλούτο που παράγουν και να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους. Δεν θα φοβηθούμε, δεν θα υποχωρήσουμε, δεν θα φύγουμε μετανάστες, θα αγωνιστούμε και θα νικήσουμε!

Σε αυτό τον όμορφο, δύσκολο αλλά μοναδικό δρόμο σε καλούμε να παλέψεις, μαζί με χιλιάδες εργαζόμενους, άνεργους και νέους.

Σε δρόμους, εργοστάσια, χωράφια και σχολεία, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

 

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α τοπική επιτροπή Πρέβεζας